Introductie

Op deze pagina is informatie te vinden over alles omtrent mijn leven als wielrenner. Het bevat de laatste informatie en uitslagen mede als wedstrijdprogramma's en materiaal dat ik gebruik.

Ik ben Matthijs Eversdijk, wielrenner bij D.R.C. de Mol. Sinds ongeveer 2006 doe ik aan mountainbiken. Vanaf 2014 ben ik begonnen met de combinatie van mountainbiken en wielrennen. In de jaren 2011-2014 heb ik voor het Cube-Nutswerk mtb team gereden. Voor seizoen 2015 maak ik de switch naar het wielrennen bij de club D.R.C. de Mol.

Heb je vragen of opmerkingen, schroom dan niet mij een mailtje te doen via matt.eversdijk@gmail.com of contact mij via facebook.

woensdag 28 mei 2014

Tour d'Isard UCI2.2

Na 3 dagen klimtraining in de ardennen met de ploeg voor d'Isard waren we goed voorbereid. Dinsdag ochtend vroeg vertrokken we richting de Pyreneeen met een tussenstop ergens halverwege.

De ronde ging over 4 dagen, waarin 5 etappes werden gereden. Hiervan waren er 3 klim etappes, een relatief vlakke rit en een ploegen tijdrit. Er stonden vele grote ploegen aan de start. Nationale selecties van Denemarken en USA, opleidingsploegen van Katusha, Lotto, AG2R en Movistar waren allemaal aanwezig.

Donderdag, etappe 1 St. Girons - Goulier Neige.  160,5km 
Het was stralend weer en de etappe begon redelijk vlak. Gelijk vanuit het vertrek probeerden velen een ontsnapping op te zetten. Ikzelf had besloten me er niet in mengen om zo niet teveel kruid te verschieten voor de komende dagen. Een man van onze ploeg, David de Leeuw, lukte het wel in de goede vlucht te zitten. Met een man of negen liep de voorsprong snel op tot wel 10min.
Met een col van 1ste cat. op het einde was er gelijk vuurwerk. De kopgroep werd terug gepakt aan de voet.
Tot dat moment was het goed te volgen in het peloton. Ik voelde me in de ochtend was wazig en had matige benen. Gelukkig kwam ik er langzaam doorheen en voelde ik me redelijk ok aan het begin van de klim.
Het tempo liep meteen erg hoog op gelegd en al snel lag heel het veld uit elkaar. Ik had wat moeite met de steile delen en kwam pas laat in een ritme. Gelukkig kon ik nog wat mannen oprapen die stilvielen.
Als 43ste kwam ik over de lijn.



Vrijdag, etappe 2 Muret - Bagneres de Luchon.  142,9km 
Een etappe met twee klimmen van eerste categorie. s'Ochtends was het weer goed, al stond er een harde wind. Katusha had de leiderstrui en wilde bijna niemand laten wegrijden. Hierdoor lag het tempo erg hoog in het eerste uur en ging het meermaals op de kant door de harde wind. Gelukkig kregen er eindelijk enkele renners de zegen en kwam de wedstrijd wat tot rust.
Precies op dit moment begon het ook voor de rest van de dag hard te regenen. Ik voelde me al een stuk beter dan de vorige dag en zag de regen nog als een verfrissing. Op de eerste klim, de Col de Mente, kon ik lang aanklampen bij de voorste groep. Nadat er echter mannen begonnen aan te vallen werd het tempo iets te hoog en kwam ik in een wat kleiner groepje achter de gele trui terecht. Samen met een man van Lotto bepaalde we het tempo en kwam zo op niet veel achterstand boven.
De afdaling was mooi maar wel gevaarlijk door het drijfnatte wegdek. Hier kwam mijn mountainbike achtergrond goed van pas en kon ik heel wat tijd goedmaken op de voorste groep. In het dal sloot ik samen met twee Denen weer aan bij de voorste grote groep.
De regen had voor een flinke temperatuur daling gezorgd en het was moeilijk warm te blijven. Goed verkleumd begonnen we dus aan de slotklim van 10km.
De eerste 5km waren goed te volgen. Toen echter de stijgingspercentages begonnen op te lopen moest ik de voorsten laten rijden. Een paar extreem zware laatste kilometers volgde met stukken tot 20%. Meer dood dan levend door de kou en uitputting zakte ik flink terug, maar hierin was ik zeker niet de enigste. Na de koers deden heel wat heroische verhalen rond binnen de ploeg over de uitputtings slag.
Met een  33ste plaats was ik dan ook best tevreden aangezien ik wel flink steeg in het algemeen klassement (naar plek 33).


Zaterdag, etappe 3 Boulonge sur Gesse - Boulonge sur Gesse.  82.1km 
Heerlijk om na twee zware dagen met veel klimmen een wat vlakkere rit te hebben. Echter is in de Pyreneeen niks echt vlak...
De tactiek voor vandaag was gokken op de sprint. De laatste kilometer liep aan een procentje of 1 à 2 omhoog en perfect voor een ultieme jump.
Helaas was er een ontsnapping van 6 man en hadden weinig ploegen de zin om het gat dicht te rijden. De Amerikanen deden nog een verwoede poging in de  laatste 10km maar het lukten ook hen niet om het gat te dichten.
In de laatste 2km bracht Tristan Sint Nicolaas me perfect naar voren in het peloton. Ik raakte zijn wiel echter kwijt en begon zo aan mijn sprint rond plaats 20 in het peloton. Gelukkig waren de benen er goed en kon ik veel snelheid maken op het hellende stuk. Veel mannen gingen te vroeg aan en vielen met bosjes terug.
Helaas werd ik in de laatste 150m afgesneden door een Colombiaan en raakte ik wat snelheid kwijt. Snel trok ik me weer in gang en kon ik nog 1 of 2 mannen passeren. Tristan had ook een erg goed eindschot en werd 12de. Ikzelf kwam als 14de over de lijn, 8ste dus in de sprint aangezien 6 man al een minuut over de finish waren.
Leuk om een keer goed voorin te eindigen in zo'n sterk veld, en uiteraard dikke premies te pakken!!!....

Een euro of 20... ;)

Zaterdag, etappe 4 Boulonge sur Gesse - Boulonge sur Gesse.  17.7km 
Gelukkig mochten we op dezelfde dag ook nog een tijdrit afwerken met de ploeg,  want met 80 kilometertjes op een dag kan je natuurlijk niet je bed in.
Na de verkenning bleek deze, tegen de verwachting in, verre van vlak. Een parcours met zo'n 8 steile korte klimmetjes en steile afdalingen met scherpe bochten. De mannen met tijdritfietsen besloten al rap dat dit wat te veel was van het goede op de minder goed sturende velo's. Daarom stonden we allen aan de start op de gewone racers. De ploeg bestond uit: Bart Buijk, Tristan Sint Nicolaas, David de Leeuw, Erik Kramer en Joost van Wijngaarden. We probeerden het eerste stuk samen te blijven zodat iedereen binnen de tijdslimiet de finish kon halen. Iedereen deed goed zijn werk en er werd hard gestreden in de ploeg. Door de vele klimmetjes werd het sommigen toch even wat teveel. Met 3 (Bart, David en ik) kwamen we aan de finish met de 16de tijd. Geen daverende uitslag maar prima als je keek tegen wat voor ploegen (en materiaal( we streden.
De schade bleef beperkt en iedereen kwam binnen de tijd binnen zodat we met 6 man aan de laatste rit konden beginnen. Ikzelf was slechts 2 plekjes gezakt in het klassement en stond nu 35ste.


Zondag, etappe 5 Foix - St. Girons.  130.4km 
De koninginnen etappe. Maar Liefst 3 colls eerste categorie stonden ons te wachten. De gevreesde regen bleef gelukkig uit en met wat lichte bewolking gingen we van start voor de finale. Mijn doel was om in het algemeen klassement in de top 30 te eindigen.
De eerste kilometers werd het tempo gelijk omhoog gejaagd. Op een korte steile klim na zo'n 5km brak het peloton al. Gelukkig zat ik goed van voren en kon ik zo met de voorste groep van zo'n 35man aan de eerste klim beginnen. Ik wilde zo lang mogelijk aan klampen om zolang mogelijk in de bescherming van de groep te kunnen rijden.

Om de eerste klim, de Col de Port, lukte dit aardig. Pas op het laatste deel moest ik mijn eigen tempo kiezen om me niet op te blazen. Vlak achter de groep met de gele trui kwam ik boven samen met een man van Lotto. In de afdaling pakte ik wat risico op het gelukkig droge asfalt. De afdaling verliep top en in het dalletje zat ik weer tussen de auto's.

De tweede klim, Col d'Agnes, begon ik dus weer in de voorste groep. Helaas had de achtervolging wel wat krachten gekost. Ik kon zo'n 5 van de 10km aanhaken. Toen trapte ik echter even op mijn adem en moest ik het tempo iets laten zakken. Gelukkig herstelde ik snel en kon ik de rest van de klim vlak achter de groep blijven rijden. Pas in de laatste kilometer begon het gat wat te groeien en kreeg ik het erg zwaar.
Op een klein minuutje van de groep gele trui kwam ik boven. Raymond zat ondertussen gelukkig achter me met de auto. Ik gaf alles in de afdaling en het tussen stuk wat volgde van zo'n 15km om weer aan te sluiten bij de voorste groep. Samen met de jongen van Lotto reden we een stuk achter de auto om zo tot de karavaan te komen. Dit duurde langer dan gedacht, het tempo lag blijkbaar hoog in de voorste groep.
Eenmaal tussen de auto's was het niet makkelijk de renners te bereiken. Een ploegleider liet constant opzettelijk een gat vallen waardoor we halverwege de karavaan bleven steken tussen de auto's.

Met weer een gaatje begonnen we dus aan de laatste klim. Een gelukkig goed lopende klim waar ik een mooi constant tempo kon houden. Met super catering van Raymond en Tom (mechanieker) kon ik mijzelf goed gehydrateerd houden en aardig wat gelletjes wegwerken. Even aan de auto hangen zat er echter niet in omdat de jury ons nauwlettend in de gaten hield.
Op eigen kracht omhoog zonder peloton brak me nu toch wel op en ik verloor langzaam tijd om de voorste groep. Daar lag het tempo blijkbaar ook erg hoog aangezien ik een man of 5 al voor de top opraapte die hadden moeten lossen vooraan.

In de afdaling kwam ik bij 2 andere renners waarmee we de laatste 15km door het dal afwerkten. Daar verloren we natuurlijk nog wat tijd om de groep voor ons aangezien er ook geen auto's meer waren om achter te rijden. Nog 2 jongens sloten zich bij ons aan op zo'n 2km van de streep.
Met een eindsprint kon ik nog mooi eerste worden van onze groep op zo'n 5 minuutjes van de groep met de gele trui. Dit was goed voor de 30ste plaats in de etappe. Erg tevreden keek ik terug op een dag waar ik met de besten mee kon en er alles voor had gegeven. Helaas kwam ik nog een paar procentjes te kort om elke klim bij de absolute top mee te gaan, maar in mijn eerste klimkoers op de weg is het al beter dan ik had verwacht.

Ook mijn doel voor de dag was behaald, ik was 7 plaatsen gestegen in het klassement naar de 28ste plaats.
Een erg mooie, zware en gezellige week met DRC de Mol. Genoten en afgezien, hopelijk mag ik het snel weer eens doen wat ik heb de smaak wel te pakken!