Introductie

Op deze pagina is informatie te vinden over alles omtrent mijn leven als wielrenner. Het bevat de laatste informatie en uitslagen mede als wedstrijdprogramma's en materiaal dat ik gebruik.

Ik ben Matthijs Eversdijk, wielrenner bij D.R.C. de Mol. Sinds ongeveer 2006 doe ik aan mountainbiken. Vanaf 2014 ben ik begonnen met de combinatie van mountainbiken en wielrennen. In de jaren 2011-2014 heb ik voor het Cube-Nutswerk mtb team gereden. Voor seizoen 2015 maak ik de switch naar het wielrennen bij de club D.R.C. de Mol.

Heb je vragen of opmerkingen, schroom dan niet mij een mailtje te doen via matt.eversdijk@gmail.com of contact mij via facebook.

zondag 12 oktober 2014

Terug / Vooruit blik

Met de zeiknatte wedstrijd van zaterdag kwam het wedstrijd seizoen 2014 tot einde voor mij. Op dit NSK (Nederland studenten kampioenschap) in Utrecht werd ik 6de, een prima afsluiter.

Een snelle terugblik op het seizoen dan. Op de mountainbike heb ik in vergelijking met andere jaren een beter constant seizoen gereden. In de landelijke competitie vaak top 10 met de 2de plaats in Heeswijk-Dinther als mooi hoogtepunt. In de Topcompetitie wist ik twee keer de top 10 te halen en zo UCI punten te sprokkelen, in Nieuwkuijk 8ste en op het zware parcours van Zoetermeer 10de. Dit resulteert in een 5de plaats in het algemene mtb regelmatigheids klassement. Helaas kende ik op het NK XCO een erg slechte dag en kon ik geen prestatie leveren.

Begin dit seizoen heb ik er ook voor gekozen meer op de weg te gaan rijden. Om dit te doen ben ik lid geworden bij DRC de Mol en met de elite/belofte heb ik vele mooie koersen mogen rijden. Vooral de buitenlandse etappe wedstrijden waren prachtig om te doen. In Ronde de l'Isard kon ik me in mijn eerste etappe wedstrijd in de bergen goed handhaven. In het sterke UCI2.2 veld kon ik een 28ste plaats in het GC vaststellen. Terend op deze goede vorm kon ik in de Parel van de Veluwe mee in de kopgroep naar de 11de plaats rijden waarmee ik geplaatst was voor het NK voor beloften. Op dit NK kreeg ik helaas al vroeg in de koers veel last van pech en miste ik de kopgroep. In de peloton sprint werd ik 3de waardoor ik totaal 28ste was.
De volgende etappe wedstrijd was in Spanje, de Vuelta a Zamora. Met drie top 10 plaatsen in vier etappes was ik erg tevreden. Zeker met de 7de plaats in de individuele proloog ben ik erg blij, evenals de 5de plek in de eerste etappe een dag later. Door een mindere derde dag kwam ik in het GC niet verder dan plek 19.

Na wat criteriums reden we vervolgens de ronde van Oost Vlaanderen. Hier kon ik iedere dag mee in de kopgroep en wist ik in de laatste etappe een 2de plaats te noteren na een lange ontsnapping met drie man.
Later in het seizoen was nog de Eurode omloop waarin ik 13de werd na een loodzware wedstrijd. Twee weken ging ik hierna op vakantie om mijn vriendin op te zoeken die een half jaar voor studie in Zuid Afrika is. Een niet ideale timing maar soms zijn er belangrijkere dingen in het leven dan alleen de fiets ;). Opnieuw op gang komen hierna was lastig en in de wedstrijden die erna kwam had ik moeite mijn niveau te halen. Gelukkig kon ik op het NSK nog een keer een leuke uitslag rijden. Alle uitslagen zijn ook terug te vinden via cyclingdatabase.


Een hele lijst zo op deze manier. Maar wel een waar ik met tevredenheid op terug kijk. Het rijden op de weg is me enorm goed bevallen en met de fantastische groep renners en begeleiding van de Mol kon het haast niet mis gaan. Ook met Cube-Nutswerk was het weer een leuk seizoen op de mountainbike.

Voor volgend jaar is het voor mij zelf al een tijdje duidelijk welke richting ik op wil. Ik zal in 2015 al mijn pijlen gaan richten op de weg. Dat ik geen enkele mtb wedstrijd meer zal rijden zeg ik niet, maar het koersen zal in ieder geval voor gaan. Of ik op club niveau blijf weet ik nog niet, maar daarover later hopelijk meer. Zelf heb ik in ieder geval het doel binnen 2 jaar ten minste Continentaal te rijden en uitzicht te hebben op een carriere als Pro-Continentale renner of hoger.

Als laatste wil ik iedereen die me dit seizoen weer heeft geholpen bedanken en wens ik alle renners een goede off-season periode toe!

See you in 2015

maandag 1 september 2014

Topcompetitie Zoetermeer

Sinds ik studeer in Delft is dit toch wel een beetje mijn thuisparcours geworden. Wanneer ik op de mtb train kom ik hier regelmatig een rondje rijden.
Na het NK op de moutainbike waren er helaas nauwelijks wedstrijden te rijden. Deze tijd kon ik gelukkig goed gebruiken om veel wedstrijden op de weg te rijden. Toch afgelopen week maar de mtb weer eens tevoorschijn gehaald om voor te bereiden voor Zoetermeer.

Voor deze wedstrijd stond ik 5de in het regelmatigheids klassement van de topcompetitie. Een goed teken van een constant seizoen en een mooi doel om in de top 5 te blijven staan. 

Vanaf Delft is het een half uurtje op de fiets naar het parcours op het Buytenpark naast Snowworld. Het weer was goed dus heb ik dit ook maar gedaan. Aansluitend gelijk het rondje verkend dat er gelukkig weer goed bij lag. De dag ervoor was het erg glad geweest door de regen en waren veel klimmen niet te rijden. Dit zou het toch al zware parcours alleen maar moeilijker maken. 
Gelukkig blijk alles makkelijk te rijden te zijn en was het wachten op de start om 13:15.

Na een welgemeende minuut stilte om het tragische overlijden van mtb'ster Annefleur Kalvenhaar te herdenken klonk het startschot. De aanloop tot het parcours is altijd vrij lang in Zoetermeer en ik kon een redelijke positie innemen na een wat matige start. Rond het middenveld draaide ik de eerste klim op waar ik gelijk wat posities kon opschuiven. Het gevoel was meteen goed en ik kon elke klim voluit oprijden.
foto: Wim Lemmers

Na enkele rondes lag ik met Erik Groen en Bas Peters rond plek 8. Ik wist een goed ritme te pakken en kon goed volgen. Echter weet ik dat je op een parcours als dit waar de korte power klimmen elkaar in rap tempo opvolgen je jezelf niet mag opblazen. Dus toen Peters iets versnelde heb ik gewoon mijn eigen tempo gepakt waarmee ik gelukkig langzaam bij Groen wegreed.
foto: Wim Lemmers

Iets verder kwam Twan van den Brand nog over mij heen, hem volgen lukte net niet. Erg jammer, want hij sloot later terug aan bij Bas Peters. De laatste 3 ronden reed ik alleen en was het een kwestie van consolideren. Ik reed dit moment op plek 10, in een UCI2.0 wedstrijd goed voor een UCI punt, en wilde dit dus graag zou houden.

Door de vele wedstrijden op de weg welke minstens 3 uur duren had ik wel het vertrouwen dat ik het tempo vol zou kunnen houden. Erik Groen kwam niet meer dichter bij en zo rolde ik als 10de over de finish voor de deur van Snowworld. Een klassering waarmee ik tevreden was, zeker omdat ik voor de wedstrijd niet zeker was of ik nog explosief genoeg zou zijn na al het lange duurwerk op de weg.
foto: Wim Lemmers


Interview TU Delta

Enkele maanden terug een mini interview gehad met foto. Dit staat deze maand (September) in de TU Delta, het magazine dat over de hele TU Delft verspreid wordt.

maandag 18 augustus 2014

Ronde van Oost Vlaanderen

Ronde van Oost Vlaanderen U23

Video verslagen per etappte: hier

Etappe 1 - Adegem
We begonnen met een vlakke rit van zo'n 150km. Er stond een harde wind waardoor we in het eerste wedstrijduur rond de 47 km/h gem. reden. Rond de 70km begon de wind meer mee te spelen en ontstonden er veel waaiers. Samen met ploeggenoot Ian Richards kon ik de sprong maken naar de voorste groep van zo'n 20 man. Met deze groep reden we het lokale rondje op dat zo'n 11km lang was. Zelf had ik veel werk gedaan om de te proberen met de groep tijd te pakken op de rest van het peloton. Helaas moest ik dit bekopen toen een groep van 5 weg sprong bij ons en het tempo werd op geschroefd door EFC-Quikstep. Zij hadden geen renner mee en moesten het gat dus dichten.
Het tempo bleef verschrikkelijk hoog en in de stukken met tegenwind ging bij mij het kaarsje langzaam uit. 15km voor het einde moest ik uiteindelijk toegeven en de groep laten rijden. Ik was helemaal leeg en kon nergens meer aanpikken. Dit resulteerde erin dat ik in het peloton binnen kwam en flink tijd verloor. Een erg stomme fout waar ik flink van baalde, maar zo doende leert men...


Etappe 2 - Bazel
De kortste etappe van deze 5-daagse wedstrijd. 132km met 2 kasseien stroken en een finale met lokale omlopen. De wedstrijd starte in de regen en het was flink bibberen tijdens de lange neutralisatie. Vanaf km 0 ging het gas er gelukkig direct op en draaiden we snel warm.
De wedstrijd werd de hele dag gecontroleerd door de Lotto ploeg en een vlucht met zo'n 5 renners was kansloos. Het draaide uit op een massasprint waarin we onze sprinter Ian helaas niet goed genoeg konden bijstaan waardoor er geen topklassering in zat. Zelf werd ik deze dag 26ste.

Etappe 3 - Haasdonk
De beruchte etappe door de Antwerpse havens. Vooraf al aangeduid door onze ploeglijer Raymundo dat het wel eens gevaarlijk zou kunnen zijn. Het bleek geen loze waarschuwing...
Door weer een regenachtige start waren de wegen spekglad. Op de eerste spoorwegovergang lag een groot deel van het peloton op de grond. De wedstrijd werd stil gelegd en na veel discussie mochten we weer verder rijden. Helaas moesten de spoorwegen nog enkele keren worden gepasseerd. Weer gingen diverse renners neer maar de wedstrijd mocht nu gewoon doorgaan.
Ikzelf en Ian zaten weer goed vooraan en konden door mee te draaien in de waaiers in de beslissende groep terecht komen. Dit was een groep van zo'n 40 man. We pakten al snel veel voorsprong op de rest van het peloton en konden gaan rijden voor de winst.
Omdat de sprintvoorbereiding de dag er voor zo slecht waren gegaan besloot ik dit vandaag proberen goed te maken. Veel werk opgeknapt en geprobeerd te voorkomen dat de 5 uiteindelijke leiders teveel weg konden rijden. Ik de laatste kilometer Ian naar voren gereden en vanaf de 2de positie de sprint voor hem aangetrokken. Een mooie beloning was zijn goede sprint naar een 3de plaast van het peloton en een flinke hug na de finish. Enerverend dagje met een mooi teamspel.

Etappe 4 - Massemen
Een van de twee dagen dat er ook beklimmingen op het programma stonden waaronder de Berendries. De koers werd hier echter niet gemaakt omdat er al een kleine kopgroep het ruime sop had gekozen. Deze groep werd gemakkelijk terug gepakt door de Lotto trein op zo'n 40km voor het einde. We zaten inmiddels op de lokale ronden die 11km lang waren. Het liep duidelijk weer uit op een massasprint en we hebben met de ploeg geprobeerd Ian hierin bij te staan. Hij kon zichzelf gelukkig prima handhaven en naar een 5de plaast sprinten. Ikzelf werd als 20ste geklasseerd. In de laatste kilometer liet ik mezelf te veel weg duwen waardoor ik de goede positie verloor. Iets waarin ik nog wat brutaler kan worden om zo mee te kunnen sprinten voor de ereplaatsen.

Etappe 5 - Herzele
De finale van de ronde van Oost Vlaanderen. Drie grote ronden van 35km met daarin twee beklimmingen met daarop volgende drie kleinere ronden van 15km over constant glooiend terein. '
Het eerste deel van de etappe een poging gedaan weg te rijden met 5 anderen. Helaas werd deze aanval snel geneutraliseerd door het peloton en de harde tegen wind. Iets later slaagden 4 anderen er wel in weg te komen. Zij kregen zo'n 2:30 voorsprong en in het peloton lag de rem er goed op. Half stilstaand werden de klimmetjes genomen tot ergernis van veel renners.
Uit het niets begon Colorcode-Biowanze echter volle bak te rijden met de hele ploeg aan kop van het peloton. Op dit moment zat ik ver achterin het peloton vrolijk op een energie reepje te knabbelen. Het peloton kraakte aan alle kanten en al snel moesten grote groepen lossen. Met in het achterhoofd dat als ik niet naar voren zou rijden ik hopeloos gelost zou worden en in de bus zou aankomen draaide ik de gashendel open. Met veel moeite kon ik door de wind na zo'n 5km aansluiten bij de voorste groep. Vlak voor de laatste beklimming in de 3de grote ronde.
Op deze klim was de Colorcode ploeg gelukkig flink uitgeblust en was het tempo goed te houden. Bovenop de klim was het moment om aan te vallen. Mijn motortje was goed warm gedraaid en ik sloop mee met een aanval van Jaap de Man. Met 5 man kregen we een klein gaatje en begonnen we te draaien. Helaas ging Jaap iets verder onderuit samen met een andere renner.
We bleven nog met 3 over dus. Met zo'n 56km te gaan over glooiend terrein met harde tegenwind leek het een onmogelijke opgave. Gelukkig waren we alledrie nog redelijk fris en konden we zo'n minuut van het peloton wegrijden.
Dit bleef tot het ingaan van de laatste ronde het verschil. De ploegauto's waren inmiddels achter ons gaan rijden en hielpen ons moraal hoog te houden met aanmoedigingen.
Het gaatje werd wel steeds kleiner  en met 3 km te gaan was het nog slechts 15sec. Gelukkig waren de volgende km's met de wind in de rug en ging bij ons het tempo weer omhoog... Zou het dan gaan lukken?!?

Op de laatste hellende strook sprong een van de andere jongens weg vanaf de kop. Ik zat derde wiel en gokte erop dat de jongen voor mij zou parreren. Helaas gebeurde dat niet en kreeg de aanvaller een gaatje. Met 2km te gaan had hij gewonnen spel en reden we voor plek 2. Door nog even goed samen te werken konden we het peloton afhouden. Vanaf de kop kon ik de sprint controleren en zo de 2de plaats veiligstellen.

Mooi om zo goed samen te werken met twee andere mannen en het hele peloton op afstand te kunnen houden. Alledrie waren we tevreden met het resultaat. Ikzelf had uiteraard graag gewonnen, maar met mijn eerste podiumplaats in een weg wedstrijd ben ik meer dan tevreden in mijn eerste serieuze jaar als wegrenner. Verder werd ik 34ste in het eindklassement en 9de in het puntenklassement.
Wie weet een mooi prelude voor meer moois...


Uiteraard dank aan de ploegleiding/begeleiding en de andere renners van de ploeg voor weer een leuke week!

dinsdag 29 juli 2014

XXXI Vuelta Ciclista a Zamora

Proloog - 2,8km, 150hm
In 2 dagen waren we rap van Nederland naar Zamorra gereisd. Langzaam liep het getalletje dat de temperatuur aangaf op totdat we met een graag of 38 aankwamen bij het hotel.

De eerste dag was er een korte proloog. Na verkenning van het parcours bleek dit geen sinecure te worden. Starten bovenop in het dorpje, korte afdaling, korte klim, lange snelle technische afdaling en een enorm steile en relatief lange slotklim over beroerd wegdek. Normaal gezien zou een 28 vanachter noodzaak zijn, maar om te voorkomen dat ik te veel snelheid zou verliezen er toch maar een 25 op gelegd.
Ik zou als laatste van de ploeg starten om 20:18. Flink laat, dus veel tijd te doden. Vooral veel gedronken en een goede lange warming up gedaan. Er waren nog 2 mannen die na mij zouden starten, dus het resultaat zou snel duidelijk zijn. Tristan had de snelste tijd van ons op dat moment met 3:35.

Ik was goed weg en maakte geen foutjes in de eerste afdaling. De klim erna kon ik ook goed op tempo pakken. Daarna was een afdaling over een brede weg met goed asfalt waar de km teller tot 65.5 opliep. Hierna volgde een slecht stuk met Spaanse kasseien waar de snelheid wat terug liep.
Met een scherpe rechtse bocht stuurde je dan de slotklim op die gelijk zo’n 15 tot 18% was. Dat je jezelf zou opblazen was vanzelfsprekend, en door de extreme hitte (rond de 37C) was je mond zo droog dat het leek alsof je net een hap kaneel had genomen. Met pijn en moeite kwam ik boven met de 7de tijd op het bord die stond voor 3:25. De twee mannen na mij kwamen er niet overheen en de 7de plaats bleef dus staan!
Zeer tevreden kon ik gaan uithijgen. Het tijdsverschil is nog minimaal, dus veel effect zal dit nog niet hebben op het uiteindelijke klassement. Toch ga ik ervoor om zo hoog mogelijk te blijven staan in de komende dagen.



Etappe 1 - 137.8 km
Na een goede proloog stond ik er goed voor in het klassement, het doel was dus om dit zo te houden. Tijdens de eerste rit in lijn was het weer erg warm en waaide het hard. Ons eerste doel als ploeg was het pakken van punten voor de sprint trui met onze Canadees, David Drouin. Na 10km lag de eerste tussensprint en David slaagde erin hier 3de te worden.
Het plan was hierna gelijk een aanval in te zetten. Bart en ik demarreerden en vormden een kopgroep van zo'n 10 man.
De eerste 50km ging over glooiende wegen pal tegen de wind in. Al snel ontstonden er waaiers. Onze groep was te klein om weg te blijven tegen de harde wind en na zo'n 25km sloot een 2de groep bij ons aan. Dit zou wel de beslissende groep zijn. Met een kopgroep van 29 man reden we verder.
Halverwege de etappe stonden twee klimmetjes genoteerd. Vlak voor deze sector besloot ik echter mee te gaan in een ontsnapping met 4 anderen om zo misschien punten voor de bergtrui te kunnen pakken. Helaas werden we redelijk rap teruggepakt en begon ik buiten adem aan de eerste klim. Dit tot gevolg dat ik op beide klimmen de groep moest lossen en tussen de auto's belandde. Gelukkig kon ik elke keer weer terug komen in de afdaling.
De laatste 40 kilometers waren vlak en er werd hard gereden in de wind. Bart reed nog erg sterk maar ik zat er aardig doorheen. Aanvallen was er niet meer bij dus het was wachten op de finale. De laatste 500m zouden een steile klim bevatten met 2 scherpe bochten. Positionering was dus belangrijk. Bart en ik zaten beide goed vooraan. Door met wat risico de laatste bocht in de knallen kon ik goed opschuiven en sprinten naar een 5de plek. Bart werd 9de.
Erg mooie uitslagen en mooi om een keer zo dicht bij het podium te zitten. na deze etappe stond ik ook 5de in het GC. Al met al een succesvol dagje.



Etappe 2 - 106 km
De koninginnerit zou over een bergachtig parcours gaan en geen meter vlakke weg bevatten. De temperatuur was gelukkig eindelijk normaal met zo'n 23 graden. Het begin van de etappe werd er een strak tempo gereden maar het was goed te volgen. Een man of 11 was weggereden en had een voorsprong van rond de minuut. Geen Mollen zaten hier bij. De eerste helft van de etappe voelde ik mezelf erg goed en fris.
De scherprechter was een steile lange klim met steigingspercentages van 20%. Helaas waren de goede benen bij mij als sneeuw voor de zon verdwenen zodra we deze klim opdraaiden. Al snel moest ik de voorsten laten gaan zodra het steil werd. Hierdoor kwam ik in de afdaling met 3 andere renners in een klein groepje. Bart en Erik hadden wel kunnen volgen en zaten verder vooruit.
In de klim van zo'n 10km naar de finish sloot ik aan in een flinke groep waar Bart net uit was weggereden. Deze groep had er al soort van de brui aan gegeven en ik besloot maar gelijk verder op een eigen tempo te gaan. Niemand ging mee en zo reed ik alleen de slotklim omhoog. Ik voelde me weer een stuk beter op de goed lopende beklimming en zag Bart in de verte rijden. 5km voor de finish sloot ik bij hem aan en samen reden we naar de meet. Als 30ste en 31ste kwamen we binnen. Erik had een erg goede dag en werd knap 19de.
Helaas had ik flink tijd verloren door het zwakke moment in de etappe en was ik gezakt naar de 20ste plaats in het klassement. Mede doordat de tijdsverschillen voor deze rit nog erg klein waren. Wat teleurgesteld was ik wel, maar ik had al wel verwacht wat plaatsen kwijt te gaan raken.


Etappe 3 - 73.4 km
De ronde werd afgesloten met een korte etappe. Veel verschuivingen in het klassement zouden er niet meer komen. De eerste kilometers gingen over een grote ronde van zo'n 9km, hierna was een verbinding naar de stad Zamora waar nog 10 ronden over een mooi stadsparcours werden gedaan.
Aan de start was het nog droog maar halverwege de rit begon het hard te regenen. Dit hield niet meer op tot na de finish. De race werd goed gecontroleerd door het team van de gele trui en niemand kon wegrijden. Op het lokale parcours was het spekglad. De regen bleef en het was lastig recht te blijven. Langzaam kon ik opschuiven en uiteindelijk in de voorste groep met 15 man aansluiten.
Omdat de tijd voor de einduitslag werd stilgezet bij het oprijden van het lokale parcours gaven sommigen er de brui aan om zo geen risico's te pakken. De rest werd uit de race gehaald wanneer ze te grote achterstand opliepen.
In de laatste ronde schoof ik op tot ongeveer plek 5. Helaas kwam bij het rondgaan van een rotonde iemand bij me onderdoor waardoor ik moest uitwijken en veel plekken verloor. De aankomst lag vol met bochten en veel plaastsen konden dus niet meer goed gemaakt worden. Uiteindelijk kon ik naar een 10 plaats sprinten en schoof ik nog op naar de 19de plek in het GC.

Een erg mooie meerdaagse gehad met mooie uitslagen. Jammer van de mindere 2de etappe waarin ik het klassement verloor maar toch erg tevreden met drie keer een top 10 uitslag. Verder stond ik 8ste in het regelmatigheidsklassement.

donderdag 17 juli 2014

Vuelta a Zamorra

Proloog, 2,8km, 150hm.
In 2 dagen waren we rap van Nederland naar Zamorra gereisd. Langzaam liep het getalletje dat de temperatuur aangaf op totdat we met een graag of 38 aankwamen bij het hotel.

De eerste dag was er een korte proloog. Na verkenning van het parcours bleek dit geen sinecure te worden. Starten bovenop in het dorpje, korte afdaling, korte klim, lange snelle technische afdaling en een enorm steile en relatief lange slotklim over beroerd wegdek. Normaal gezien zou een 28 vanachter noodzaak zijn, maar om te voorkomen dat ik te veel snelheid zou verliezen er toch maar een 25 op gelegd.
Ik zou als laatste van de ploeg starten om 20:18. Flink laat, dus veel tijd te doden. Vooral veel gedronken en een goede lange warming up gedaan. Er waren nog 2 mannen die na mij zouden starten, dus het resultaat zou snel duidelijk zijn. Tristan had de snelste tijd van ons op dat moment met 3:35.

Ik was goed weg en maakte geen foutjes in de eerste afdaling. De klim erna kon ik ook goed op tempo pakken. Daarna was een afdaling over een brede weg met goed asfalt waar de km teller tot 65.5 opliep. Hierna volgde een slecht stuk met Spaanse kasseien waar de snelheid wat terug liep.
Met een scherpe rechtse bocht stuurde je dan de slotklim op die gelijk zo’n 15 tot 18% was. Dat je jezelf zou opblazen was vanzelfsprekend, en door de extreme hitte (rond de 37C) was je mond zo droog dat het leek alsof je net een hap kaneel had genomen. Met pijn en moeite kwam ik boven met de 7de tijd op het bord die stond voor 3:25. De twee mannen na mij kwamen er niet overheen en de 7de plaats bleef dus staan!
Zeer tevreden kon ik gaan uithijgen. Het tijdsverschil is nog minimaal, dus veel effect zal dit nog niet hebben op het uiteindelijke klassement. Toch ga ik ervoor om zo hoog mogelijk te blijven staan in de komende dagen.

video



maandag 30 juni 2014

NK Wielrennen en mtb wedstrijd Sittard

NK weg Oostmarsum

Na 2 weken te hebben lopen kwakkelen met een keelonsteking, antibiotica en een verkoudheid heb ik er alles aan gedaan om fit te zijn voor het NK. Afgelopen zaterdag zou gaan blijken of ik voldoende hersteld was. Op vrijdag middag om 17:00 moest eerst nog een tentamen gemaakt worden voordat ik in Delft door pa opgehaald om alvast richting Oostmarsum te rijden. Vrijdag op zaterdag sliepen we met de renners en begeleiding van DRC de Mol in een prachtig hotel vlak bij het parcours.

Optimaal uitgerust stonden we dus om 10:00 aan de start voor 180km rammelen over een glooiend parcours. Bart, Tristan en Erik hadden het parcours vrijdagmiddag nog verkend. Hun conclusie was dat het een slopende race zou worden doordat het rondje nauwelijks ergens vlak was en veel haakse bochten bevatte.

We stonden mooi vooraan en waren gelijk goed weg. Helaas zou ik niet veel verder alweer stil staan. De wedtrijd begon erg zenuwachtig en er werdt veel geduwd en getrokken. Na zo'n halve ronde werd ik in een rechtse bocht afgesneden door een renner die naar binnen stak. Vriendelijk als hij was nam hij 4 van m'n spaken uit mijn voorwiel mee. Scheelt toch weer mooi een paar grammen...

Jammer genoeg reed ik nu met een enorme slag in het wiel en was ik genoodzaakt te stoppen. De neutrale wagen van Shimano was er gelukkig snel bij en zorgde voor een nieuw voorwiel. Dit was even slikken, even dacht ik dat het al gedaan zou zijn voor mij na nog geen 10min gekoerst te hebben. De knop omzetten en door dan maar. Met een stevige achtervolging kon ik redelijk vlot weer aansluiten aan het peloton.



Precies op dat  moment ging een grote groep op het asfalt liggen bij een versmalling. Ikzelf kon rechtblijven maar er leunden wel 2 renners tegen mij aan waardoor ik niet meteen weg kon. Dusja, weer maar tussen de auto's en vol de gashendel opentrekken om zo snel mogelijk weer voorin te geraken.

Dit lukte gelukkig weer en ik kon eindelijk even rustig aan doen en wat herstellen in het peloton. 2 ronden later probeerde ik mee te gaan in een ontsnapping. Deze werd aan de voet van de finishklim teruggepakt. Op dit moment zat ik even diep, precies op het verkeerde moment. Tegen de top van de klim begonnen de demarrages. Ik zag alle favorieten naar voren schieten en probeerde uit alle macht aan te haken. Door de eerder geleverde inspanning lukte dit helaas niet en zo zat ik dus in het peloton dat achter de feiten aan reed.



Het gat schommelde rond de minuut maar werd niet meer gesloten. De kilometers begonnen aardig te wegen en pogingen om weg te rijden van het peloton werden constant geneutraliseerd door de overige Rabo renners die niet mee waren in de  kop.

In de sprint kon ik mij goed positioneren. Bart Buijk trok aan de linkerkant goed aan voor Tristan waardoor veel renners deze kant kozen. Ik zelf zat rechts en had veel ruimte om op te schuiven, al was het vol door de wind heen. De benen bleken nog goed genoeg voor een spintje en zo kon ik als 2de van het peloton over de lijn gaan achter ploeggenoot Tristan.

Toch nog een goed gevoel overgehouden aan de wedstrijd dus. Ik bleek de 4de clubrenner te zijn op de 28ste plaats. Dit gaf maar aan wat voor kwaliteit er zich in de kopgroep bevond.

Nat. mtb wedstrijd Sittard
De dag erna kon ik weer op de mountainbike stappen voor een mooie mtb wedstrijd in Sittard. Op een mooi maar erg modderig rondje moest het gaan gebeuren. Ik had een goede lange warming-up gedaan om zo te proberen de spierpijn uit de benen te fietsen.
De start was op een lange asfalt klim. Ik was als eerste weg en kon een hoog tempo houden op de klim. Zo draaide ik als eerste het parcours op. Helaas merkte ik al snel dat het weinige trainen op de mountainbike zijn tol ging eisen. Ik maakte veel te veel technische foutjes op het gladde rondje en had geen focus. Al snel werden de renners achter mij het beu en passeerden ze me. Ik kon nog aanhaken maar moest te vaak van de fiets waardoor ik tijd bleef verliezen.
Snel heb ik maar de knop omgezet en het beschouwd als een goede training. De benen waren na een uur ook niet meer super en ik voelde de vermoeidheid van de dag ervoor doorwegen. Als 9de kwam ik over de finish. Niet tevreden maar ook niet teleurgesteld. Komende week gaat de focus weer even op de mountainbike en hoop ik de goede vorm uit te buiten in Landgraaf en over 2 weken op het NK.

zondag 8 juni 2014

de Parel van de Veluwe

Afgelopen woensdag werd de Parel van de Veluwe verreden met start in Harderwijk. Een klassieke weg wedstrijd over 182,5km met start en aankomst in Harderwijk.

Vrijwel heel de dag reden we in de regen, dit zorgde voor een zware en op momenten gevaarlijke koers.
Direct na het vertrek was het even droog, maar al snel kregen we flink wat buien over ons heen. Na zo'n 50km was er op een lange dalende weg een grote valpartij waar zo'n beetje het halve peloton bij lag. Gelukkig zat ik zelf goed van voren en merkte hier weinig van.

Wat wel te merken was was dat de koers niet veel verder werd stilgelegd. Helaas moest een renner met de ambulance worden afgevoerd waardoor er geen ziekenwagen meer achter de wedstrijd reed. Na zo'n 10min was er een nieuwe auto en kon de wedstrijd worden hervat.

De stop had als gevolg dat heel het peloton weer samen was gekomen. Snel probeerde ik weer van voren te raken om zo de valpartijen voor te blijven en mee te kunnen springen als het moest. Op ongeveer 80km trok Metec het tempo erin en begon het te kraken in het peloton. In een bossectie met wat hoogteverschil erin viel de beslissing.


Ik reageerde op wat andere renners van de grote ploegen en kon zo zonder het te merken mee springen in een kopgroep van 20 man. Snel liep de voorsprong op van 30"  tot 1"50 max. Er werd redelijk goed samengewerkt en omdat alle grote ploegen vertegenwoordigd waren waren we redelijk zeker dat we tot de finish vooruit zouden blijven.
Even werd het nog spannend toen de voorsprong vlak voor het ingaan van de plaatstelijke ronden slinkte tot een minuut. Gelukkig bleef het hierbij.
In de laatste ronde van 10km kon het spelletje beginnen. Ik had al wel verwacht het daar zwaar mee te krijgen aangezien enkele renners meezaten van erg hoog niveau. Gelukkig kon ik redelijk aanklampen in de onweersbuien die zorgden voor een epische laatste ronde.


Helaas kon niemand voorkomen dat er 4 renners weg sprongen. Hierachter sprintte we voor plek 5. Bij het optrekken uit de laatste bocht schoot de kramp in mijn rechter hamstring. Ik zat toen rond plek 8 a 9. Met het gevoel alsof ik de spier door midden aan het trekken was sprintte ik door, een kans op zo'n mooie uitslag krijg je niet iedere dag...

Ik kwam nog redelijk op snelheid, maar wat andere jongens kwamen er toch overheen. Super tevreden was ik wel met mijn 11de plaats in deze wedstrijd. Voor mij de eerste keer dat ik meezat in de beslissende kopgroep en het gaaf een tof gevoel om mee te doen voor de overwinning!

Een mooie videoreportage is hier te zien!: Reportage door Manfred van Rhee


zondag 1 juni 2014

Heeswijk-Dinther

Sinds de blessure opgelopen in Houffalize had ik nauwelijks meer op de mountainbike gezeten. Vandaag was het weer tijd voor een landelijke mtb wedstrijd, in Heeswijk-dinther.
De hele afgelopen week was ik vooral bezig met het herstellen van d'Isard, dit ging niet echt vlot en gepaard met was verkoudheid. Ik was dus erg benieuwd hoe het zou gaan.

Vanaf de eerste startrij mocht ik vertrekken voor 90min "naar de vogeltjes luisteren in het bos" (Dave van de Kooij, 1 Juni 2014, Heeswijk). Helaas moest er ook nog afgezen worden, dit werd vandaag mede mogelijk gemaakt door Jeroen Boelen.
Vanaf de eerste ronde nam hij het voortouw. Rens de Bruijn, Dave van der Kooij en ik volgden in zijn wiel. Langzaam reden we weg van de achtervolgers.
Foto door: Wim Lemmers

Na zo'n 4 ronden van 3,5km waren we Rens kwijtgespeeld. Met drie gingen we verder.
De rest van de wedstrijd veranderde er weinig, Jeroen bepaalde het tempo, Dave en ik volgden. Tot 4 ronden van het einde bleef dit zo. Echter had Boelen nog wat over en begon hij langzaam te versnellen.
Na elke bocht moest ik weer een half metertje prijsgeven om uiteindelijk toe te geven dat hij te snel ging.
.Foto door: Wim Lemmers

Samen met Dave konden we het gevecht voor de 2de stek beginnen. Tot de laatste ronde reden we zonder elkaar aan te vallen verder. Op de enige "klim" op het parcours, welke halverwege de ronde lag, ben ik gedemarreerd.
Gelijk kon ik een mooi gaatje slaan wat ik tot de finish kon vasthouden.

Op het podium staan is natuurlijk altijd mooi dus ik was dik tevreden.
Nu even goed herstellen om woensdag weer op de weg te rijden met de Mol, dit keer in de Parel van de Veluwe. De eerstvolgende mtb wedstrijd zal de streetrace in Goirle zijn, altijd een topevenement!

woensdag 28 mei 2014

Tour d'Isard UCI2.2

Na 3 dagen klimtraining in de ardennen met de ploeg voor d'Isard waren we goed voorbereid. Dinsdag ochtend vroeg vertrokken we richting de Pyreneeen met een tussenstop ergens halverwege.

De ronde ging over 4 dagen, waarin 5 etappes werden gereden. Hiervan waren er 3 klim etappes, een relatief vlakke rit en een ploegen tijdrit. Er stonden vele grote ploegen aan de start. Nationale selecties van Denemarken en USA, opleidingsploegen van Katusha, Lotto, AG2R en Movistar waren allemaal aanwezig.

Donderdag, etappe 1 St. Girons - Goulier Neige.  160,5km 
Het was stralend weer en de etappe begon redelijk vlak. Gelijk vanuit het vertrek probeerden velen een ontsnapping op te zetten. Ikzelf had besloten me er niet in mengen om zo niet teveel kruid te verschieten voor de komende dagen. Een man van onze ploeg, David de Leeuw, lukte het wel in de goede vlucht te zitten. Met een man of negen liep de voorsprong snel op tot wel 10min.
Met een col van 1ste cat. op het einde was er gelijk vuurwerk. De kopgroep werd terug gepakt aan de voet.
Tot dat moment was het goed te volgen in het peloton. Ik voelde me in de ochtend was wazig en had matige benen. Gelukkig kwam ik er langzaam doorheen en voelde ik me redelijk ok aan het begin van de klim.
Het tempo liep meteen erg hoog op gelegd en al snel lag heel het veld uit elkaar. Ik had wat moeite met de steile delen en kwam pas laat in een ritme. Gelukkig kon ik nog wat mannen oprapen die stilvielen.
Als 43ste kwam ik over de lijn.



Vrijdag, etappe 2 Muret - Bagneres de Luchon.  142,9km 
Een etappe met twee klimmen van eerste categorie. s'Ochtends was het weer goed, al stond er een harde wind. Katusha had de leiderstrui en wilde bijna niemand laten wegrijden. Hierdoor lag het tempo erg hoog in het eerste uur en ging het meermaals op de kant door de harde wind. Gelukkig kregen er eindelijk enkele renners de zegen en kwam de wedstrijd wat tot rust.
Precies op dit moment begon het ook voor de rest van de dag hard te regenen. Ik voelde me al een stuk beter dan de vorige dag en zag de regen nog als een verfrissing. Op de eerste klim, de Col de Mente, kon ik lang aanklampen bij de voorste groep. Nadat er echter mannen begonnen aan te vallen werd het tempo iets te hoog en kwam ik in een wat kleiner groepje achter de gele trui terecht. Samen met een man van Lotto bepaalde we het tempo en kwam zo op niet veel achterstand boven.
De afdaling was mooi maar wel gevaarlijk door het drijfnatte wegdek. Hier kwam mijn mountainbike achtergrond goed van pas en kon ik heel wat tijd goedmaken op de voorste groep. In het dal sloot ik samen met twee Denen weer aan bij de voorste grote groep.
De regen had voor een flinke temperatuur daling gezorgd en het was moeilijk warm te blijven. Goed verkleumd begonnen we dus aan de slotklim van 10km.
De eerste 5km waren goed te volgen. Toen echter de stijgingspercentages begonnen op te lopen moest ik de voorsten laten rijden. Een paar extreem zware laatste kilometers volgde met stukken tot 20%. Meer dood dan levend door de kou en uitputting zakte ik flink terug, maar hierin was ik zeker niet de enigste. Na de koers deden heel wat heroische verhalen rond binnen de ploeg over de uitputtings slag.
Met een  33ste plaats was ik dan ook best tevreden aangezien ik wel flink steeg in het algemeen klassement (naar plek 33).


Zaterdag, etappe 3 Boulonge sur Gesse - Boulonge sur Gesse.  82.1km 
Heerlijk om na twee zware dagen met veel klimmen een wat vlakkere rit te hebben. Echter is in de Pyreneeen niks echt vlak...
De tactiek voor vandaag was gokken op de sprint. De laatste kilometer liep aan een procentje of 1 à 2 omhoog en perfect voor een ultieme jump.
Helaas was er een ontsnapping van 6 man en hadden weinig ploegen de zin om het gat dicht te rijden. De Amerikanen deden nog een verwoede poging in de  laatste 10km maar het lukten ook hen niet om het gat te dichten.
In de laatste 2km bracht Tristan Sint Nicolaas me perfect naar voren in het peloton. Ik raakte zijn wiel echter kwijt en begon zo aan mijn sprint rond plaats 20 in het peloton. Gelukkig waren de benen er goed en kon ik veel snelheid maken op het hellende stuk. Veel mannen gingen te vroeg aan en vielen met bosjes terug.
Helaas werd ik in de laatste 150m afgesneden door een Colombiaan en raakte ik wat snelheid kwijt. Snel trok ik me weer in gang en kon ik nog 1 of 2 mannen passeren. Tristan had ook een erg goed eindschot en werd 12de. Ikzelf kwam als 14de over de lijn, 8ste dus in de sprint aangezien 6 man al een minuut over de finish waren.
Leuk om een keer goed voorin te eindigen in zo'n sterk veld, en uiteraard dikke premies te pakken!!!....

Een euro of 20... ;)

Zaterdag, etappe 4 Boulonge sur Gesse - Boulonge sur Gesse.  17.7km 
Gelukkig mochten we op dezelfde dag ook nog een tijdrit afwerken met de ploeg,  want met 80 kilometertjes op een dag kan je natuurlijk niet je bed in.
Na de verkenning bleek deze, tegen de verwachting in, verre van vlak. Een parcours met zo'n 8 steile korte klimmetjes en steile afdalingen met scherpe bochten. De mannen met tijdritfietsen besloten al rap dat dit wat te veel was van het goede op de minder goed sturende velo's. Daarom stonden we allen aan de start op de gewone racers. De ploeg bestond uit: Bart Buijk, Tristan Sint Nicolaas, David de Leeuw, Erik Kramer en Joost van Wijngaarden. We probeerden het eerste stuk samen te blijven zodat iedereen binnen de tijdslimiet de finish kon halen. Iedereen deed goed zijn werk en er werd hard gestreden in de ploeg. Door de vele klimmetjes werd het sommigen toch even wat teveel. Met 3 (Bart, David en ik) kwamen we aan de finish met de 16de tijd. Geen daverende uitslag maar prima als je keek tegen wat voor ploegen (en materiaal( we streden.
De schade bleef beperkt en iedereen kwam binnen de tijd binnen zodat we met 6 man aan de laatste rit konden beginnen. Ikzelf was slechts 2 plekjes gezakt in het klassement en stond nu 35ste.


Zondag, etappe 5 Foix - St. Girons.  130.4km 
De koninginnen etappe. Maar Liefst 3 colls eerste categorie stonden ons te wachten. De gevreesde regen bleef gelukkig uit en met wat lichte bewolking gingen we van start voor de finale. Mijn doel was om in het algemeen klassement in de top 30 te eindigen.
De eerste kilometers werd het tempo gelijk omhoog gejaagd. Op een korte steile klim na zo'n 5km brak het peloton al. Gelukkig zat ik goed van voren en kon ik zo met de voorste groep van zo'n 35man aan de eerste klim beginnen. Ik wilde zo lang mogelijk aan klampen om zolang mogelijk in de bescherming van de groep te kunnen rijden.

Om de eerste klim, de Col de Port, lukte dit aardig. Pas op het laatste deel moest ik mijn eigen tempo kiezen om me niet op te blazen. Vlak achter de groep met de gele trui kwam ik boven samen met een man van Lotto. In de afdaling pakte ik wat risico op het gelukkig droge asfalt. De afdaling verliep top en in het dalletje zat ik weer tussen de auto's.

De tweede klim, Col d'Agnes, begon ik dus weer in de voorste groep. Helaas had de achtervolging wel wat krachten gekost. Ik kon zo'n 5 van de 10km aanhaken. Toen trapte ik echter even op mijn adem en moest ik het tempo iets laten zakken. Gelukkig herstelde ik snel en kon ik de rest van de klim vlak achter de groep blijven rijden. Pas in de laatste kilometer begon het gat wat te groeien en kreeg ik het erg zwaar.
Op een klein minuutje van de groep gele trui kwam ik boven. Raymond zat ondertussen gelukkig achter me met de auto. Ik gaf alles in de afdaling en het tussen stuk wat volgde van zo'n 15km om weer aan te sluiten bij de voorste groep. Samen met de jongen van Lotto reden we een stuk achter de auto om zo tot de karavaan te komen. Dit duurde langer dan gedacht, het tempo lag blijkbaar hoog in de voorste groep.
Eenmaal tussen de auto's was het niet makkelijk de renners te bereiken. Een ploegleider liet constant opzettelijk een gat vallen waardoor we halverwege de karavaan bleven steken tussen de auto's.

Met weer een gaatje begonnen we dus aan de laatste klim. Een gelukkig goed lopende klim waar ik een mooi constant tempo kon houden. Met super catering van Raymond en Tom (mechanieker) kon ik mijzelf goed gehydrateerd houden en aardig wat gelletjes wegwerken. Even aan de auto hangen zat er echter niet in omdat de jury ons nauwlettend in de gaten hield.
Op eigen kracht omhoog zonder peloton brak me nu toch wel op en ik verloor langzaam tijd om de voorste groep. Daar lag het tempo blijkbaar ook erg hoog aangezien ik een man of 5 al voor de top opraapte die hadden moeten lossen vooraan.

In de afdaling kwam ik bij 2 andere renners waarmee we de laatste 15km door het dal afwerkten. Daar verloren we natuurlijk nog wat tijd om de groep voor ons aangezien er ook geen auto's meer waren om achter te rijden. Nog 2 jongens sloten zich bij ons aan op zo'n 2km van de streep.
Met een eindsprint kon ik nog mooi eerste worden van onze groep op zo'n 5 minuutjes van de groep met de gele trui. Dit was goed voor de 30ste plaats in de etappe. Erg tevreden keek ik terug op een dag waar ik met de besten mee kon en er alles voor had gegeven. Helaas kwam ik nog een paar procentjes te kort om elke klim bij de absolute top mee te gaan, maar in mijn eerste klimkoers op de weg is het al beter dan ik had verwacht.

Ook mijn doel voor de dag was behaald, ik was 7 plaatsen gestegen in het klassement naar de 28ste plaats.
Een erg mooie, zware en gezellige week met DRC de Mol. Genoten en afgezien, hopelijk mag ik het snel weer eens doen wat ik heb de smaak wel te pakken!



maandag 28 april 2014

Havelte

Bijna overal mooi weer afgelopen zondag, behalve in het noorden van Nederland. Daar dus maar eens gaan mountainbiken. De Koga Cup in Havelte stond op het programma. 

Bij het inrijden lag het rondje nog kurkdroog en erg snel. Door wat parcours wijzigingen was het rondje compacter en daardoor ook wat pittiger geworden. Halverwege de ronde volgden 6 a 7 korte steile klimmetjes elkaar in rap tempo op, dit zou een slopend stuk worden.

foto met dank aan: Wim Lemmers

Vlak voor dat ik op de rollen stapte om te gaan inrijden begon de regen. Het inrijden dus maar achterin de bus gedaan, ideaal! Vanaf de tweede rij mocht ik aan de wedstrijd beginnen. De start verliep goed en ik kon me snel in de kop van de wedstrijd nestelen. De vier man die de kop vormden voor de rest van de wedstrijd gingen helaas net wat te snel waardoor ik in een tweede groepje belandde. 

Dit was prima te volgen totdat ik na een minuut of 40 opeens een erg leeg gevoel kreeg in mijn maag. Het leeglopen van de benen volgde niet veel later. Ik had het al snel door... te weinig gegeten. Het was me nog niet eerder overkomen in een wedstrijd maar ik merkte wel dat ik tegen een hongerklop aan zat. Een ronde later kon ik gelukkig een UP-gelletje aanpakken in de verzorging.
                                                 foto met dank aan: Wim Lemmers

Ik had op dit moment de twee mannen die reden voor plek 5 en 6 moeten laten gaan en zat op zo'n 15 sec. Zodra de gel ongeveer een ronde zijn werk leek te gaan doen zette ik alles op alles op er weer naartoe te rijden. 
Toen ik bijna weer was aangesloten reageerde Bram Rood op een slimme manier, hij trok vol door op de langste klim van het parcours. Tom Bhonder die hem volgde voor plke 6 kon aanpikken. Door mijn eerdere inspanning moest ik tot mijn frustratie de twee weer zien wegrijden. 
Tijd voor een tweede poging was er niet meer, daardoor gestrand op een 7de plaats.
foto met dank aan: Wim Lemmers

Opzich niet geheel ontevreden over de positie, zeker gezien de omstandigheden, maar het gevoel dat er meer in zat overheerst toch wel. Dit nu maar omzetten in een goede wedstrijd komende vrijdag in Houffalize waar ik in de UCI-1 wedstrijd zal starten bij de U23. De zondag erop ben ik van plan het klim-criterium in Simpelveld te rijden op de weg. 

woensdag 23 april 2014

Paasbike Nieuwkuijk UCI

Na een dagje goed te hebben uitgerust van de klassieker van zaterdag stond maandag de Paasbike van Nieuwkuijk op het programma. Een wedstrijd die je bij het mountainbiken ook wel een klassieker mag noemen.

Er waren buien af gegeven en in de auto kwamen de eerste druppels al naar beneden zetten. Aangekomen in Nieuwkuijk bleef het echter droog met uitzondering van een verdwaalde spetter hier en daar. Dat was maar goed ook, want de ronde wordt altijd spekglad wanneer er regen valt.

Na een goede warming-up op de rollen ging het bij de start opstelling al bijna fout. De jury had blijkbaar hun koffie vergeten te nemen in de ochtend, want ik was niet in de startopstelling gezet. Na wat namen mochten opstellen waar ik normaal gezien voor zou moeten staan (op UCI punten gebaseerd) ging ik snel verhaal halen. Ik stond nu iets verder naar achter dan normaal, maar de schade viel nog mee.
foto: Wim Lemmers

De start verliep goed. De eerste bocht is altijd gevaarlijk met de hoge snelheid, en link van mij hoorde ik ook weer wat materiaal kraken en renners schreeuwen. Gelukkig bleef dit mij gespaard. Rond plek 10 ging ik de eerste ronde in.

De snelheid lag direct verschrikkelijk hoog en er werd veel geschoven. Al snel kwam er een kopgroep van 3 tot stand. Hier achter had ik net de aansluiting gemist bij het groepje dat reed voor plek 4 bestaande uit 4 man. Samen met Rens de Bruijn en Kjell vd Boogert reden we op zo'n 15 sec. De samenwerking ging dan weer goed en dan weer minder. Hierdoor zagen we 3 ronden voor het einde bijna mogelijkheid om aan te sluiten bij de achtervolgende groep op de leiders. Helaas hebben we dit gat niet kunnen dichten en reden we dus voor plek 8 tot 10. 
foto: Wim Lemmers

Na de 195km op de weg van zaterdag had ik verwacht in de eindfase wel vermoeid te gaan worden. Dit gebeurdde gelukkig niet. Het gaf een goed gevoel heel de wedstrijd met focus en kracht rond te kunnen rijden (m.u.v. een kleine slipper waardoor ik even in het zand lag te rollen). 
foto: Wim Lemmers

De laatste ronde deden we rustig aan en werd er een beetje een tactisch spelletje gespeeld. In de laatste 200m zette ik de sprint in vanaf de kop. Van vorige jaren wist ik dat als je hier als eerste door de laatste bocht gaat je ook meestal als eerste over de finish komt. Met een mooi gaatje kwam ik dus als 8ste over de lijn. Ik kan er niet meer dan erg tevreden mee zijn!

zondag 20 april 2014

Arno Wallaard Memorial (UCI1.2)

De tweede UCI1.2 wedstrijd dit seizoen na de Omloop van het Waasland. Afgelopen woensdag m'n laatste tentamen gemaakt, en dus in alle rust kunnen voorbereiden hierop.
Samen met David de Leeuw naar Meerkerk gereden waar we pas om 14:30 mochten starten. Erg laat om te beginnen aan een wedstrijd van 195km, we zouden dus ook pas rond 19:00 weer aan de finish komen.

De wedstrijd ging over 2 grote rondes van zo'n 80km met aansluitend 5 plaatselijke rondes. Er stond een stevige wind.. Het eerste deel over de dijk waar de wind in de rug stond ging dus ook met een gangetje van 55 per uur. Gelijk in de eerste 5 km eens geprobeerd een sprongetje te maken, even voor het peloton uitgereden maar de snelheid lag te hoog om weg te geraken. (Zie video vanaf 21:34).

Met het afdraaien van de dijk begon de wind meer een rol te spelen en ontsnapte 3 renners. Deze mannen bleven zowat heel de koers vooruit met een maximale voorsprong van zo'n 3:30. In het peloton was het een zenuwachtige bedoeling over de smalle weggetjes. Meermaals ging het op de kant en brak de groep in tween. Echter viel er nergens een beslissing en bleef de groep compleet.
Wel werd de wedstrijd getekend door veel valpartijen op de smalle weggetjes door de vele dorpjes.



Door heel de koers voorin te hebben gereden had ik hier weinig last van en kon ik toen het op de kant ging ook mee in de goede groepen. Helaas hield mijn geluk op bij het ingaan van de 2de plaatselijke ronde. Met nog 20km te gaan zat ik in een valpartij. Helaas was m'n voorwiel kapot en moest ik iets te lang wachten op een nieuwe. Eigenlijk wilde ik opgeven, maar iets zei me dat ik me dan alleen maar rottiger zou voelen.

Er volgde nog een mooie snelheids training achter de ploeg wagen van DRC de Mol, waar Joop van Pel me netjes chauffeurde tot de staart van de karavaan met zo'n 1 ronde te gaan. Aansluiten bij het peloton zat er niet meer in en dus finishte ik als laatste renner. Helaas heeft de KNWU dit niet opgemerkt, want in de uitslag sta ik helaas als DNF...
Na het balen over de valpartij kon ik toch terug kijken op een goede wedstrijd. Het niveau lag weer hoog maar de finale was weer gehaald. Wie weet wat erin zat als ik niet was gevallen. Maar dat bewaren we dan maar voor de volgende keer.

Nu 1 dagje de wonden gelikt en goed losgereden, morgen weer fullgazz bij de Paasbike in Nieuwkuijk.

zondag 30 maart 2014

Beloften competitie #1: Meeus Race

Prachtige dag vandaag om een rondje te fietsen. In en rond Lierop ging de eerste wedstrijd van de beloftencompetie van start. De wedstrijd zou 160km gaan worden. 1 grote lus en daarna 3 kleinere omlopen.

Na een goede voorbespreking en peptalk van Raymond was de ploeg er klaar voor. De koers starte na 1,5 km neutralisatie. Tijdens de wedstrijd werd er vaak geprobeerd weg te springen van het peloton. Veel groepjes lukte dit maar erg ver kwam niemand. Enkele keren leek het te gaan werken, maar door het gebrek aan wind kwam het peloton elke keer gemakkelijk terug op snelheid. Zelf constant in de voorkant van de groep gereden en meermaals mee gesprongen.

Uiteindelijk besloten af te wachten tot de laatste plaatselijke ronde, om daar 1 keer echt goed proberen weg te rijden. 1 renner zat al bijna een ronde alleen vooruit. Toen het gat wat kleiner werd op zo'n 12km van de streep besloot een renner van Metec de sprong te wagen. Ik zat op dit moment voorin en kon op het wiel springen van een Quikstep renner die erachter aan vloog. 



We reden naar de eenzame koploper toe en begonnen te draaien. De benen waren nog boven verwachting goed en het gat op het peloton begon redelijk te groeien tot zo'n 15sec. Helaas wilden bepaalde ploegen erg graag een sprint en reden de Engelsen het op 5km van de streep dicht.

Met volgelopen benen zat een goede sprint er niet meer in. Een 40ste plaats was het eindresultaat. 
Toch tevreden over de wedstrijd, weer een goed gevoel en op naar de 120km van volgende zondag. Dan echter op de MTB in Groesbeek. Marathon it is!

vrijdag 28 maart 2014

MTB seizoens opener: Berlicum

Een week na het rijden van de wedstrijd in het Waasland mocht de mooie nieuwe teambike uit de kast. De seizoensopener was zoals het hoort in Berlicum. Altijd leuk om alle bikers weer te zien na de (gelukkig niet al te koude) winter. Op de dag van de wedstrijd spartelde de winter helaas nog wel wat tegen. Met een graadje of 6 en hier en daar een hagelbui moest de warming-up maar mooi in de tent gebeuren.
Foto: Wim Lemmers
Na een matige start waar ik maar moeizaam weg kwam was het gelijk vol gas in de eerste ronde. Ik moest duidelijk weer wennen aan het sturen op hoge snelheid en maakte enkele schoonheids foutjes waardoor ik de zes koplopers al snel uit het zicht verloor. Ik lag nu alleen op de 7de plaats. Halverwege de wedstrijd kwam een sterk rijdende ploegmoat Tim Lemmers aansluiten met Dave van der Kooij en Levi Braam. Het tempo werd gelijk omhoog gegooid,  blijkbaar wilde ze van me af...  Ik zat op dit moment niet zo fris, en nadat Levi af was gehaakt moest ik Tim en Dave ook laten rijden. Gelukkig her vond ik mezelf niet veel later.
Foto: Wim Lemmers
Met een paar goede laatste ronden kon ik Dave terug pakken en Tim nog redelijk dicht naderen. Tim viel echter verre van stil, en inhalen zat er dus niet meer in. Met een 8de plaats zat de eerste wedstrijd op de mountainbike erop. Als ik de finishfoto terugzie kan ik in ieder geval concluderen dat ik m'n best had gedaan ;).
Foto: Wim Lemmers
Verder eindigde ik achter Robbert de Nijs als 2de Belofte. Leuk dat de organisatie in Berlicum een aparte huldiging had opgezet voor de beloften!
Check ook http://www.cubenutswerkteam.nl/ om op de hoogte te blijven van de rest van het team!

Foto: Wim Lemmers

Start seizoen 2014: Omloop van het Waasland

De eerste wedstrijden van het nieuwe seizoen zitten er weer op. Twee weken terug stond ik aan de start van de Omloop van het Waasland. Een 1.2UCI wedstrijd op de weg met een mooi deelnemersveld.
Na een topweek te hebben kunnen trainen op Mallorca met de ploeg had ik het idee wel klaar te zijn voor de eerste wedstrijd. Dat deze wedstrijd echter een koers van 190km zou zijn had ik niet helemaal gepland. Toch was de kans om hier te starten te mooi om aan me voorbij te laten gaan.
Het werd ook de eerste wedstrijd met de mannen van D.R.C. de Mol. Een leuke club waarmee het gelijk lekker liep. 
De dag van de wedstrijd was een van de mooie voorjaarsdagen die we tot nu toe hebben gehad. Graadje of 14 en stralende zon. De koers begon gelijk op een goed tempo, zo snel dat de organisatie zelfs even was vergeten waar ze ook alweer het parcours hadden neergelegd...  Na zo'n 40km stonden we dus even stil met 200 man om de koersleiding de weg te laten zoeken,  weer wat nieuws. Gelukkig konden we gewoon verder. Er waren een aantal kasseienstroken aanwezig in de eerste grote ronden. Op een van deze stroken schoof mijn stuur naar beneden met een luide klap. Na goed te hebben gekeken leek het stuur nog intact, op de shifters rijden was er echter niet meer bij. Heerlijk,  de rest van de wedstrijd in de beugel...



Gelukkig bleef de rug redelijk heel en ging de wedstrijd verder goed. Ik kon me goed voorin handhaven. Iets proberen was echter geen doen. De wedstrijd werd goed gecontroleerd door ploegen als BMC en Wanty, die mannen zul je niet zo snel verrassen. Al wilde ik het toch even hebben geprobeerd, dit duurde niet heel lang maar was toch mooi om te doen ;).



Het draaide dus uit op een sprint, hierin werd ik 32ste na wat klem te hebben gezeten in de laatste bocht. Een verslag van de club zelf en de totale uitslag zijn te vinden op: http://www.drcdemol.nl/nieuws/2238