Introductie

Op deze pagina is informatie te vinden over alles omtrent mijn leven als wielrenner. Het bevat de laatste informatie en uitslagen mede als wedstrijdprogramma's en materiaal dat ik gebruik.

Ik ben Matthijs Eversdijk, wielrenner bij D.R.C. de Mol. Sinds ongeveer 2006 doe ik aan mountainbiken. Vanaf 2014 ben ik begonnen met de combinatie van mountainbiken en wielrennen. In de jaren 2011-2014 heb ik voor het Cube-Nutswerk mtb team gereden. Voor seizoen 2015 maak ik de switch naar het wielrennen bij de club D.R.C. de Mol.

Heb je vragen of opmerkingen, schroom dan niet mij een mailtje te doen via matt.eversdijk@gmail.com of contact mij via facebook.

zondag 27 oktober 2013

Bridge Cape Pioneer: Etappe 6


De laatste etappe van deze Cape Pioneer. Bij binnenkomst van de vijfde etappe regende het zo hard en lang dat alle straten en velden onder water stonden. De zesde etappe werd hierdoor ingekort omdat de regenval sommige paden onbegaanbaar had gemaakt.

Het zou gaan over 68km met in het begin 10km neutralisatie. Hierna begon de klim over de montagu pass. Al aan het begin merkten Liwald en ik dat we een wat mindere dag hadden. Al snel reden er mannen bij ons weg en kozen we eigen tempo. Bovenop de klim begon het te regenen en met de ruitenwissertjes aan reden we dus naar beneden. Hier konden we aansluiten bij een groepje van vier man waarmee me de overige kilometers over brede, golvende, onverharde paden begonnen.




Niet veel verder sloot een grote groep aan met Marco, Birgit, Koen en Ninko. Met deze groep reden we naar de finish. Hier konden Liwald en ik wegsprinten bij de rest en zo de 10de plek opeisen.

Na de etappe zijn we nog steeds 8ste in het eindklassement. Een mooie Cape Pioneer is weer over en Zondag avond vliegen we terug naar Amsterdam. 

vrijdag 25 oktober 2013

Bridge Cape Pioneer: Etappe 5

Devils Descent in diabolische condities.  Bij de start s’ochtends lichtte de lucht al op met aardig wat lichtflitsen. De regen begon enkele minuten voor dat we vertrokken en hield heel de dag aan. De etappe begon met een steile klim naar de top van Duivelskop. Het was belangrijk goed voorin te zitten aan de voet omdat de klim smal en technisch was. Door een stukje af te steken kon ik snel opschuiven naar de voorste rij en dus op een goede plaats aan de klim kon beginnen.




In de beklimming kon ik goed volgen, Liwald en ik hadden afgesproken bovenop op elkaar te wachten en de klim in eigen tempo op te rijden. Dit omdat wachten op de lange klim er alleen maar voor zou zorgen dat je in de drukke meute terecht zou komen en zo nog meer tijd zou verliezen. Ik kwam rond plek 6 boven en heb even gewacht op Liwald die gelukkig al snel boven kwam.

Samen gingen we gecontroleerd de afdaling in. Al snel merkte je echter dat de remmen niet meer zo effectief waren. Dit gebeurde bij bijna iedereen omdat de condities gewoon zo zwaar waren. Door af en toe met de voet aan de grond bij te remmen kwamen we veilig aan bij waterpunt twee. Daar hebben we de remblokjes vervangen met meegenomen reserve setjes. Verderop bleek dit een goede beslissing. Zelfs met redelijke remmen waren de afdalingen over de stukken asfalt best link op hoge snelheid.

Tijdens de rit haalden we aardig wat teams in en we wisten op te klimmen naar de 5de plaats. Op de laatste stukken single-track hebben we het dichts achtervolgende team op flinke achterstand gezet. Zo konden we veilig te etappe afronden.


Om een keer in de top 5 binnen te komen voelde erg goed! Morgen de laatste dag waar we misschien nog kunnen opklimmen tot de 6de plaats in het klassement, er zit maar 8min tussen…

donderdag 24 oktober 2013

Bridge Cape Pioneer: Etappe 4


Eens per jaar zijn er mensen in het gebied waar we vandaag hebben gereden, de Kamenassi. Een prachtig berg gebied wat heel het jaar door afgesloten is voor mensen maar nu voor een dagje toegankelijk was voor de Bridge Cape Pioneer Trek.


De etappe begon al rap met een langzaam oplopende beklimming die de introductie vormde voor een hele lange steile beklimming. Deze viel op sommige stukken niet te fietsen en het was dus flink afzien met de fiets op de rug. Na zo’n 1:50 klimmen kwamen we boven waar helaas geen tijd was om te genieten van het prachtige uitzicht.


Een zware afdaling volgde waar je je concentratie niet kon laten zakken. Onderin mochten we door een flinke rivier waden. Hier stapte ik mooi op een gladde steen waardoor ik een stukje bijna kopje onder ging. Mooi voor de fotograven… Opzich niet erg, het was 35 graden ondertussen.

Na nog wat lange paden volgde nog 5 erg gave single-track kilometers die naar de finish leidde. We kwamen als 9de team over de finish. Een prima dagje zonder problemen voor ons, nu nog twee te gaan!

woensdag 23 oktober 2013

Bridge Cape Pioneer: Etappe 3


Op het moment wordt het elke dag een paar graden warmer hier, dus het was weer flink zweten vandaag. De etappe van vandaag begon met 20 relatief vlakke kilometers over een brede onverharde weg. Hierna volgden zo’n 25 kilometers over een golvende jeep track die uitkwam op een lange steile en technisch moeilijke klim.

Met het voornemen deze eerste 45km mooi in het peloton te blijven zitten om zo veel energie te sparen tot de steile klim begonnen we in de ochtendzon aan de rit van 107km. Na zo’n 5km veranderde het plan alleen iet wat. Concurrenten van Micha en Rik in de Masters categorie demarreerden uit het peloton. Rik sprong rap mee en Micha volgde niet veel later. Ik zat op ongeveer de 5de rij in het peloton en kon dus niet direct mee springen. Toen ik echter Liwald uit mijn ooghoeken achter Micha aan zag vlammen moest ik toch maar eens naar voren gaan rammelen. Vol gas kon ik door de berm lang de grote groep springen. Ik moest er een flinke tussensprint uit persen om het wiel van Liwald te nemen en samen naar Micha en Rik toe te rijden.

De hel kon beginnen, een chasse-patat is natuurlijk ook zonde van de moeite en samen met de ouwe heren begonnen we dus rond te draaien om het peloton op achterstand te zetten.
Dit lukte aardig goed en op de Jeep tracks reden Liwald en ik samen weg uit ons groepje. Pas aan de voet van de klim kwam een sterk uitgedunde groep bij ons aansluiten. Hierin zat onder andere de complete top 5 van het klassement. Mijn benen voelden weer onverminderd goed en ik hoefde maar 3 man te laten passeren op de lastige klim die een dik half uur duurde. Ik merkte dat Liwald niet kon volgen maar besloot gewoon tot de top mee te rijden en bovenop te wachten. Het was heerlijk om te merken dat ik gemakkelijk de sterkste mannen van de race omhoog kon volgen. Bovenop moest ik ze helaas laten rijden, want je rijd hier als een 2 koppig team en moet het dus samen opknappen. Er is er altijd wel een sterker maar dit doet er niet toe, het gaat erom hoe sterk je bent als team. Dat is nou net de charme van dit soort races.

Met een redelijke achterstand op de kop konden we samen weer verder de gave afdaling in. Liwald kreeg helaas een lekker band welke gelukkig rap gerepareerd was.


De rest van de etappe zijn we goed doorgekomen. Liwald was stukken sterker dan de dagen ervoor en we werkten goed samen op de lange golvende paden in de route. Na nog 3x te zijn gestopt om de lekke band bij te pompen kwamen we binnen als 9de team. We hebben aardig wat tijd teruggepakt op het Duitse team dat voor ons staan in het klassement (nu 50s verschil). We hopen dit gat morgen te dichten op de etappe van 70km door de Kamenassi! 


maandag 21 oktober 2013

Bridge Cape Pioneer Trek Etappe 2


Swartberg showdown. Vandaag werd er gereden om een prijzenpot van 120.00 rand,  zoek zelf maar even op hoeveel euries dat zijn. Om die reden starten er ook veel mannen hier die alles op deze etappe zetten en daarom werd er flink hard gereden vanaf de eerste klim.
Liwald en ik konden tot waterpunt 1 op 40km prima volgen in een flink peloton. Na waterpunt over te hebben geslaan zonder te zijn gestopt begon de eerste lastige steile klim van de dag. Liwald had het helaas was moeilijk en we moesten een eigen tempo kiezen. We zaten lang op schotsafstand van de eerste renners maar de achterstand groeide gestaag


Op de klimmen die volgen volgden voelde ik me constant erg goed. Ten opzichte van de eerste etappe was het weer ook vele malen beter. Een strak blauwe lucht en een fel stralende zon hielden ons heel de dag gezelschap.
Na vele kilometers op brede paden flink tempo te hebben gereden begon de laatste steile aanloop naar de voet van de Swartberg. Op deze klim konden we mooi wegrijden van onze 2 concurrenten die ons lange tijd gezelschap hadden gehouden.

De Swartberg dan, 12km met ongeveer 1100Hm. Pittig dingetje zoals we wisten van het jaar ervoor. Vanaf de voet hebben we een constant tempo omhoog gereden. We liepen iets in op de mannen voor ons maar lang niet genoeg om ze nog in te halen voor de top. Gelukkig was de situatie achter ons hetzelfde en behielden we dus onze 7de plaats.

Ik voelde me, net als de dagen ervoor, weer erg goed. De vorm van het NK blijft blijkbaar nog mooi even hangen en we hopen komende dagen nog wat mooie uitslagen te rijden.


Morgen een lange rit om weer goed van te genieten!

Bridge Cape Pioneer Trek (proloog + Etappe1)

Proloog

Donderdag middag zijn we aangekomen in Oudsthoorn, de startplaats voor de Bridge Cape Pioneer Trek. Zondag zou de race beginnen met de proloog over een 14,5km lange ronde door de Buffelsdrift gamelodge. De ronde was 100% single-track en geweldig gaaf om te rijden. Na wat dagen uit te hebben gerust van de lange reis hebben we zaterdag het parcours verkend. Dit was niet veel veranderd t.o.v. vorig jaar en de ervaring die we daar hadden op gedaan konden we dus mooie gebruiken.
Om 12:10 op zondag was de start voor Liwald en mij. Het weer was perfect met een zonnetje en koele temperatuur. De proloog verliep goed. We konden een hoog tempo draaien en vlot naar beneden over de downhills. Uiteindelijk hadden we op de streep de eerste tijd (37:26). We waren echter gestart als eerste wedstrijd team met 7 min tussen ons en de laatste andere renners voor ons, de andere 10 wedstrijd team starten achter ons en hadden iets meer ruimte. Al snel zaten we in de wielen van backmarkers en dit heeft ons aardig wat tijd gekost.

Uiteindelijk bleek dat we de 6de waren van de elite cat. Lang niet slecht en een goed begin.


Etappe 1

Na een nacht met veel regen begonnen we om half 8 aan de rit van 107km. Dit zou een erg moeizame worden…
Na mooi de eerste km’s op kop te hebben gereden gingen we een lange recht strook op. Hier was de klei zo dik dat na 3 m alles vol was gelopen. Achterwiel, voorwiel, crank… alles liep vol. Iedereen moest van de fiets en probeerde alles zo goed mogelijk schoon te maken. Niet dat het nut had, 5m verder kon je weer afstappen.
Niet veel verder sloeg m’ n achterderraileur vast en klapte de achterpad doormidden. Liwald had mooi een reserve bij en konden we redelijk snel weer door. Wel hadden we een flinke achterstand op de rest, de inhaalrace kon beginnen.
De modderstrook duurde zo’n 3km en daarna kon iedereen weer goed fietsen.
In de km’s die volgden raapten we koppel na koppel op. De afdalingen deden we gecontroleerd om lekke banden te voorkomen. Alles ging goed en in de laatste kilometers kwamen we bij 2 duitsers die we een stuk terug hadden moeten laten gaan.
In de sprint richting de finish konden we ze er mooi afknallen en dus als 7de team binnenkomen. Prima uitslag na een lange zware dag!


Morgen de Swartberg Showdown met hopelijk iets beter weer.

zondag 13 oktober 2013

Bart Brentjens Challenge a.k.a. NK XCM

De zomer duurde lang dit jaar, erg lang...
Maar net even een dag tekort. Na een droge week begon het op zaterdag te regenen en dit ging op zondag ochtend nog even door. Gelukkig hield het vlak na de start op.

Om kwart voor tien stonden we allemaal klaar in het centrum van Eijsden. 105km te gaan totdat de rood wit blauwe truitjes konden worden verdeeld. Mijn gevoel was goed en ik was uitgeslapen, zin om te knallen.



Traditioneel was de start lichtelijk chaotisch, iedereen aan het dringen om als eerste de modderige stroken op te kunnen. Ik kon mijn positie redelijk goed handhaven en kon aan de staart van flinke kopgroep de eerste beklimmingen op gaan. 
Helaas zat ik te veel aan de staart en merkte ik dat het me net iets te veel moeite kostte om het vol te houden. Wat later kwam ik terecht in een groepje achter de kop met onder andere Bart Brentjens, Niels Boon en Onno Reijnout. Lang hielden we de kopgroep in zicht maar er naar toe rijden ging niet.



Mijn benen voelden erg goed en ik had weinig last van de kou. Bij het opdraaien van de Keuteberg zaten Niels en ik alleen. Als volleerde TomTom loodste hij me over het parcours wat goed van pas kwam.
Doordat ik mijn eigen tempo had gereden had ik de race goed in gedeeld. Op 35km voor de streep besloot ik de alles of niets poging te  gaan beginnen, wetende dat ik op een derde  plaats bij de beloften lag (11de overal ongeveer).



Stuk voor stuk vielen er mannen terug uit de kopgroep en klom ik verder omhoog in de uitslag. De inhaalslag eindige op het wiel van Marco Minnaard op zo'n 3 km voor de streep. Helaas heb ik Robbert niet meer kunnen terug pakken, hij reed erg sterk mee in de kopgroep heel de wedstrijd en was gewoon de betere vandaag. 
Marco en ik gingen een prestige sprintje aan voor de titel "Beste Zeeuw", met enkele centimeters trok ik deze naar me toe.

Tevens was ik de zesde renner die binnenkwam in de wedstrijd, (4de nederlander en 2de belofte).
Ik ben super tevreden met deze uitslag. Na een af en toe tegenvallend seizoen is het heerlijk om weer een betekenisvolle prestatie neer te zetten.. Tevens wil ik m'n vader bedanken dat hij weer het hele weekend met van hot naar her heeft gesjouwd en verzorger heeft gespeeld!

Met enorm veel zin vertrek ik woensdag middag met het Cube-Nutswerk team naar Zuid-Afrika voor de Bridge Cape Pioneer Trek.

Let's Rock n'Roll!