Introductie

Op deze pagina is informatie te vinden over alles omtrent mijn leven als wielrenner. Het bevat de laatste informatie en uitslagen mede als wedstrijdprogramma's en materiaal dat ik gebruik.

Ik ben Matthijs Eversdijk, wielrenner bij D.R.C. de Mol. Sinds ongeveer 2006 doe ik aan mountainbiken. Vanaf 2014 ben ik begonnen met de combinatie van mountainbiken en wielrennen. In de jaren 2011-2014 heb ik voor het Cube-Nutswerk mtb team gereden. Voor seizoen 2015 maak ik de switch naar het wielrennen bij de club D.R.C. de Mol.

Heb je vragen of opmerkingen, schroom dan niet mij een mailtje te doen via matt.eversdijk@gmail.com of contact mij via facebook.

dinsdag 24 september 2013

Mountainbikeroute Broekpolder

Tijdens de training vandaag een super gave nieuwe mtb route ontdekt.
Blijkbaar zijn ze bij Vlaardingen al een tijdje bezig aan het bouwen van een 8km lange single trail route in Midden-Delftland. Erg gaaf en zeker aan te raden er eens te gaan kijken!

Hier wat foto's, genomen met mijn telefoon, van wat er allemaal is gemaakt door de trailbuilders. 



video video







maandag 9 september 2013

Abbenbroek en Zoetermeer

Met een wat volle week achter de rug doordat het collegejaar weer is begonnen kwam een verslagje van Abbenbroek er niet zo snel van. Nu dan maar even inhalen met erbij gelijk een kort verslag van het Benelux kampioenschap in Zoetermeer.

Polderronde Abbenbroek
Een polderronde van 4km (105km totaal) over asfalt waar de wind vrij spel heeft. Goed recept voor een snelle, mooie koers. Op de fiets was het vanaf Delft goed te doen maar omdat er een sterke zuiderwind stond besloot ik het fiets stuk te halveren en de trein naar Maasluis te pakken. Vanaf daar het pondje over naar Rozenburg. Het was toen nog een half uurtje fietsen en ik kwam dus goed warm gereden aan in Abbenbroek.

Bij de koers kwam ik Jacob Wijnstra en Michel Stroosnijder tegen en we besloten proberen samen te blijven en elkaar zo goed mogelijk te helpen. De wind stond zo dat de halve ronde in een waaier ging en de andere helft vol gas voor de wind. De snelheid lag vanaf het begin gelijk hoor.



Mijn benen voelden goed maar ik miste het moment dat er vier renners weg reden. Deze mannen bleven lang vooruit. Ondertussen bleef de snelheid hoog en vielen er zo nu en dan wat groepjes af. De speaker riep half koers dat het peloton brak. Ik zat voorin en we gaven extra gas om dit verschil te vergroten. Dit hielp en er bleef nog maar zo'n 20 man over in de achtervolging op de 4 koplopers. Deze werden met 20km te gaan ingelopen,  op dit moment sloot ook een groepje bij ons aan met Michel die een gat van maar liefst 1:20 hadden dicht gereden. Knappe prestatie!

De finale begon. De groep brak nogmaals en weer kon ik mee. Met 12 man gingen we de laatste ronden in. De spanning steeg bij mij flink omdat ik mij goed voelde en hoop had om een keer podium te pakken. Na een poging om weg te rijden nam moest ik even op adem komen. Natuurlijk kozen toen vier anderen het hazenpad en kon ik even niet reageren. Deze mannen gingen sprinten voor de bloemen. Na een super beurt van Jacob Wijnstra namen Michel en ik het over om zo op 50m van de winnaar te stranden op plek 6 en 7.

Met wat mooie premie envelopjes keerde ik terug naar huis. Nog een dik uur terug naar Delft met een heerlijk windje in de rug was geen straf. Een dag met veel kilometers en een goede uitslag is altijd mooi!

Zoetermeer
Maarja,  het kan niet altijd goed gaan. 8 September stond het Benelux kampioenschap in Zoetermeer op de agenda. Een wedstrijd waar ik goed wilde presteren en me erg op richtte. Met een overwinning in de Houffa marathon en een goede wegkoers in de afgelopen weken had ik er vertrouwen in dat de vorm goed was. Na me goed te hebben gefocust in de warming up was ik er klaar voor.

De start verliep goed,  ik kon het parcours op rond plaats 20. Op deze plek reed ik de eerste 2 ronden ook ongeveer rond. Daarna ging mijn kaarsje helaas uit. Ik kreeg moeite de pedalen rond de krijgen en me elke keer weer in gang te trekken door de kleffe modder.


Iets wat je weet dat je niet moet doen als renner is je kop laten hangen. Dit deed ik helaas wel en ik begon alleen maar verder weg te zakken. Ik zat met een rot gevoel op de fiets en probeerde mezelf nog enkele keren op te fokken om weer gas te geven. Elke keer dat ik dit deed blokkeerde mijn benen weer en viel het tempo weer weg.

Ik heb de wedstrijd uitgereden, maar meer ook niet. Na afloop was ik flink in mijzelf teleurgesteld. Als je weet dat je beter moet kunnen en dit ook graag wilt maar het gewoon niet lukt is het soms even slikken. Na erop terug te kijken heb ik waarschijnlijk teveel getraind in de week ervoor... Leermomentje...

 Nu richt ik me echter weer op de volgende doelen. Dit zijn het NK Marathon in Eijsden en daarna opnieuw het prachtige avontuur in Zuid-Afrika waar ik samen met Liwald weer aan de start zal staan van de Cape-Pioneer. Full Gazzzzz!