Introductie

Op deze pagina is informatie te vinden over alles omtrent mijn leven als wielrenner. Het bevat de laatste informatie en uitslagen mede als wedstrijdprogramma's en materiaal dat ik gebruik.

Ik ben Matthijs Eversdijk, wielrenner bij D.R.C. de Mol. Sinds ongeveer 2006 doe ik aan mountainbiken. Vanaf 2014 ben ik begonnen met de combinatie van mountainbiken en wielrennen. In de jaren 2011-2014 heb ik voor het Cube-Nutswerk mtb team gereden. Voor seizoen 2015 maak ik de switch naar het wielrennen bij de club D.R.C. de Mol.

Heb je vragen of opmerkingen, schroom dan niet mij een mailtje te doen via matt.eversdijk@gmail.com of contact mij via facebook.

maandag 2 december 2013

WinterBusiness

Zo,  eens even de radiostilte verbreken hier.

Sinds de Cape Pioneer heb ik niet stilgezeten. Dit was ook de reden dat het hier aardig stil werd, de studie is even nogal druk geweest en daarvoor had ik simpelweg even geen inspiratie voor een berichtje.

Nu weer wel!
Na 2 weekjes niks (waar m'n hartslag van omhoog ging) te hebben gedaan ben ik de 3de week weer rustig begonnen. Uiteraard was het even erg wennen aan de kou. Nu ben ik al weer enkele weken serieus aan het voorbereiden op het nieuwe seizoen. Ik mag weer heel het jaar gebruik maken van de Fitness faciliteiten van de TU Delft. Ideaal om goede krachttrainingen te draaien.

Daarnaast wordt langzamerhand ook de planning voor het komende seizoen ingedeeld. Zoals jullie wellicht hebben gelezen zal ik naast mijn mtb wedstrijden ook wat meer op de weg gaan rijden. DRC de Mol wilde mij hier graag mee helpen en heeft me een plaatsje gegeven in hun Elite/Beloften groep. De club rijd een super mooi programma en het is een leuke groep. Ik hoop bij hun mijn weegcapaciteiten te vergroten en mik op wat mooie uitslagen!

Verder blijf ik uiteraard gewoon bij het Cube-Nutswerk team komend jaar. Het bevalt er nog steeds top en ik heb het er naar mijn zin. Gelukkig waren ze mij ook nog niet beu, dus de beslissing was niet moeilijk ;)
Komende winter zal ik ook nog enkele wintercups in de Zeeuwse competitie gaan rijden, puur voor de fun maar daarom ook zeker niet onbelangrijk!

Naast dit alles heb ik nog wat leuke dingen lopen die wellicht tot wat moois kunnen leiden. Lekker vaag, maar zo gaat dat nou eenmaal.

Fijne Sinterklaas allemaal!

zondag 27 oktober 2013

Bridge Cape Pioneer: Etappe 6


De laatste etappe van deze Cape Pioneer. Bij binnenkomst van de vijfde etappe regende het zo hard en lang dat alle straten en velden onder water stonden. De zesde etappe werd hierdoor ingekort omdat de regenval sommige paden onbegaanbaar had gemaakt.

Het zou gaan over 68km met in het begin 10km neutralisatie. Hierna begon de klim over de montagu pass. Al aan het begin merkten Liwald en ik dat we een wat mindere dag hadden. Al snel reden er mannen bij ons weg en kozen we eigen tempo. Bovenop de klim begon het te regenen en met de ruitenwissertjes aan reden we dus naar beneden. Hier konden we aansluiten bij een groepje van vier man waarmee me de overige kilometers over brede, golvende, onverharde paden begonnen.




Niet veel verder sloot een grote groep aan met Marco, Birgit, Koen en Ninko. Met deze groep reden we naar de finish. Hier konden Liwald en ik wegsprinten bij de rest en zo de 10de plek opeisen.

Na de etappe zijn we nog steeds 8ste in het eindklassement. Een mooie Cape Pioneer is weer over en Zondag avond vliegen we terug naar Amsterdam. 

vrijdag 25 oktober 2013

Bridge Cape Pioneer: Etappe 5

Devils Descent in diabolische condities.  Bij de start s’ochtends lichtte de lucht al op met aardig wat lichtflitsen. De regen begon enkele minuten voor dat we vertrokken en hield heel de dag aan. De etappe begon met een steile klim naar de top van Duivelskop. Het was belangrijk goed voorin te zitten aan de voet omdat de klim smal en technisch was. Door een stukje af te steken kon ik snel opschuiven naar de voorste rij en dus op een goede plaats aan de klim kon beginnen.




In de beklimming kon ik goed volgen, Liwald en ik hadden afgesproken bovenop op elkaar te wachten en de klim in eigen tempo op te rijden. Dit omdat wachten op de lange klim er alleen maar voor zou zorgen dat je in de drukke meute terecht zou komen en zo nog meer tijd zou verliezen. Ik kwam rond plek 6 boven en heb even gewacht op Liwald die gelukkig al snel boven kwam.

Samen gingen we gecontroleerd de afdaling in. Al snel merkte je echter dat de remmen niet meer zo effectief waren. Dit gebeurde bij bijna iedereen omdat de condities gewoon zo zwaar waren. Door af en toe met de voet aan de grond bij te remmen kwamen we veilig aan bij waterpunt twee. Daar hebben we de remblokjes vervangen met meegenomen reserve setjes. Verderop bleek dit een goede beslissing. Zelfs met redelijke remmen waren de afdalingen over de stukken asfalt best link op hoge snelheid.

Tijdens de rit haalden we aardig wat teams in en we wisten op te klimmen naar de 5de plaats. Op de laatste stukken single-track hebben we het dichts achtervolgende team op flinke achterstand gezet. Zo konden we veilig te etappe afronden.


Om een keer in de top 5 binnen te komen voelde erg goed! Morgen de laatste dag waar we misschien nog kunnen opklimmen tot de 6de plaats in het klassement, er zit maar 8min tussen…

donderdag 24 oktober 2013

Bridge Cape Pioneer: Etappe 4


Eens per jaar zijn er mensen in het gebied waar we vandaag hebben gereden, de Kamenassi. Een prachtig berg gebied wat heel het jaar door afgesloten is voor mensen maar nu voor een dagje toegankelijk was voor de Bridge Cape Pioneer Trek.


De etappe begon al rap met een langzaam oplopende beklimming die de introductie vormde voor een hele lange steile beklimming. Deze viel op sommige stukken niet te fietsen en het was dus flink afzien met de fiets op de rug. Na zo’n 1:50 klimmen kwamen we boven waar helaas geen tijd was om te genieten van het prachtige uitzicht.


Een zware afdaling volgde waar je je concentratie niet kon laten zakken. Onderin mochten we door een flinke rivier waden. Hier stapte ik mooi op een gladde steen waardoor ik een stukje bijna kopje onder ging. Mooi voor de fotograven… Opzich niet erg, het was 35 graden ondertussen.

Na nog wat lange paden volgde nog 5 erg gave single-track kilometers die naar de finish leidde. We kwamen als 9de team over de finish. Een prima dagje zonder problemen voor ons, nu nog twee te gaan!

woensdag 23 oktober 2013

Bridge Cape Pioneer: Etappe 3


Op het moment wordt het elke dag een paar graden warmer hier, dus het was weer flink zweten vandaag. De etappe van vandaag begon met 20 relatief vlakke kilometers over een brede onverharde weg. Hierna volgden zo’n 25 kilometers over een golvende jeep track die uitkwam op een lange steile en technisch moeilijke klim.

Met het voornemen deze eerste 45km mooi in het peloton te blijven zitten om zo veel energie te sparen tot de steile klim begonnen we in de ochtendzon aan de rit van 107km. Na zo’n 5km veranderde het plan alleen iet wat. Concurrenten van Micha en Rik in de Masters categorie demarreerden uit het peloton. Rik sprong rap mee en Micha volgde niet veel later. Ik zat op ongeveer de 5de rij in het peloton en kon dus niet direct mee springen. Toen ik echter Liwald uit mijn ooghoeken achter Micha aan zag vlammen moest ik toch maar eens naar voren gaan rammelen. Vol gas kon ik door de berm lang de grote groep springen. Ik moest er een flinke tussensprint uit persen om het wiel van Liwald te nemen en samen naar Micha en Rik toe te rijden.

De hel kon beginnen, een chasse-patat is natuurlijk ook zonde van de moeite en samen met de ouwe heren begonnen we dus rond te draaien om het peloton op achterstand te zetten.
Dit lukte aardig goed en op de Jeep tracks reden Liwald en ik samen weg uit ons groepje. Pas aan de voet van de klim kwam een sterk uitgedunde groep bij ons aansluiten. Hierin zat onder andere de complete top 5 van het klassement. Mijn benen voelden weer onverminderd goed en ik hoefde maar 3 man te laten passeren op de lastige klim die een dik half uur duurde. Ik merkte dat Liwald niet kon volgen maar besloot gewoon tot de top mee te rijden en bovenop te wachten. Het was heerlijk om te merken dat ik gemakkelijk de sterkste mannen van de race omhoog kon volgen. Bovenop moest ik ze helaas laten rijden, want je rijd hier als een 2 koppig team en moet het dus samen opknappen. Er is er altijd wel een sterker maar dit doet er niet toe, het gaat erom hoe sterk je bent als team. Dat is nou net de charme van dit soort races.

Met een redelijke achterstand op de kop konden we samen weer verder de gave afdaling in. Liwald kreeg helaas een lekker band welke gelukkig rap gerepareerd was.


De rest van de etappe zijn we goed doorgekomen. Liwald was stukken sterker dan de dagen ervoor en we werkten goed samen op de lange golvende paden in de route. Na nog 3x te zijn gestopt om de lekke band bij te pompen kwamen we binnen als 9de team. We hebben aardig wat tijd teruggepakt op het Duitse team dat voor ons staan in het klassement (nu 50s verschil). We hopen dit gat morgen te dichten op de etappe van 70km door de Kamenassi! 


maandag 21 oktober 2013

Bridge Cape Pioneer Trek Etappe 2


Swartberg showdown. Vandaag werd er gereden om een prijzenpot van 120.00 rand,  zoek zelf maar even op hoeveel euries dat zijn. Om die reden starten er ook veel mannen hier die alles op deze etappe zetten en daarom werd er flink hard gereden vanaf de eerste klim.
Liwald en ik konden tot waterpunt 1 op 40km prima volgen in een flink peloton. Na waterpunt over te hebben geslaan zonder te zijn gestopt begon de eerste lastige steile klim van de dag. Liwald had het helaas was moeilijk en we moesten een eigen tempo kiezen. We zaten lang op schotsafstand van de eerste renners maar de achterstand groeide gestaag


Op de klimmen die volgen volgden voelde ik me constant erg goed. Ten opzichte van de eerste etappe was het weer ook vele malen beter. Een strak blauwe lucht en een fel stralende zon hielden ons heel de dag gezelschap.
Na vele kilometers op brede paden flink tempo te hebben gereden begon de laatste steile aanloop naar de voet van de Swartberg. Op deze klim konden we mooi wegrijden van onze 2 concurrenten die ons lange tijd gezelschap hadden gehouden.

De Swartberg dan, 12km met ongeveer 1100Hm. Pittig dingetje zoals we wisten van het jaar ervoor. Vanaf de voet hebben we een constant tempo omhoog gereden. We liepen iets in op de mannen voor ons maar lang niet genoeg om ze nog in te halen voor de top. Gelukkig was de situatie achter ons hetzelfde en behielden we dus onze 7de plaats.

Ik voelde me, net als de dagen ervoor, weer erg goed. De vorm van het NK blijft blijkbaar nog mooi even hangen en we hopen komende dagen nog wat mooie uitslagen te rijden.


Morgen een lange rit om weer goed van te genieten!

Bridge Cape Pioneer Trek (proloog + Etappe1)

Proloog

Donderdag middag zijn we aangekomen in Oudsthoorn, de startplaats voor de Bridge Cape Pioneer Trek. Zondag zou de race beginnen met de proloog over een 14,5km lange ronde door de Buffelsdrift gamelodge. De ronde was 100% single-track en geweldig gaaf om te rijden. Na wat dagen uit te hebben gerust van de lange reis hebben we zaterdag het parcours verkend. Dit was niet veel veranderd t.o.v. vorig jaar en de ervaring die we daar hadden op gedaan konden we dus mooie gebruiken.
Om 12:10 op zondag was de start voor Liwald en mij. Het weer was perfect met een zonnetje en koele temperatuur. De proloog verliep goed. We konden een hoog tempo draaien en vlot naar beneden over de downhills. Uiteindelijk hadden we op de streep de eerste tijd (37:26). We waren echter gestart als eerste wedstrijd team met 7 min tussen ons en de laatste andere renners voor ons, de andere 10 wedstrijd team starten achter ons en hadden iets meer ruimte. Al snel zaten we in de wielen van backmarkers en dit heeft ons aardig wat tijd gekost.

Uiteindelijk bleek dat we de 6de waren van de elite cat. Lang niet slecht en een goed begin.


Etappe 1

Na een nacht met veel regen begonnen we om half 8 aan de rit van 107km. Dit zou een erg moeizame worden…
Na mooi de eerste km’s op kop te hebben gereden gingen we een lange recht strook op. Hier was de klei zo dik dat na 3 m alles vol was gelopen. Achterwiel, voorwiel, crank… alles liep vol. Iedereen moest van de fiets en probeerde alles zo goed mogelijk schoon te maken. Niet dat het nut had, 5m verder kon je weer afstappen.
Niet veel verder sloeg m’ n achterderraileur vast en klapte de achterpad doormidden. Liwald had mooi een reserve bij en konden we redelijk snel weer door. Wel hadden we een flinke achterstand op de rest, de inhaalrace kon beginnen.
De modderstrook duurde zo’n 3km en daarna kon iedereen weer goed fietsen.
In de km’s die volgden raapten we koppel na koppel op. De afdalingen deden we gecontroleerd om lekke banden te voorkomen. Alles ging goed en in de laatste kilometers kwamen we bij 2 duitsers die we een stuk terug hadden moeten laten gaan.
In de sprint richting de finish konden we ze er mooi afknallen en dus als 7de team binnenkomen. Prima uitslag na een lange zware dag!


Morgen de Swartberg Showdown met hopelijk iets beter weer.

zondag 13 oktober 2013

Bart Brentjens Challenge a.k.a. NK XCM

De zomer duurde lang dit jaar, erg lang...
Maar net even een dag tekort. Na een droge week begon het op zaterdag te regenen en dit ging op zondag ochtend nog even door. Gelukkig hield het vlak na de start op.

Om kwart voor tien stonden we allemaal klaar in het centrum van Eijsden. 105km te gaan totdat de rood wit blauwe truitjes konden worden verdeeld. Mijn gevoel was goed en ik was uitgeslapen, zin om te knallen.



Traditioneel was de start lichtelijk chaotisch, iedereen aan het dringen om als eerste de modderige stroken op te kunnen. Ik kon mijn positie redelijk goed handhaven en kon aan de staart van flinke kopgroep de eerste beklimmingen op gaan. 
Helaas zat ik te veel aan de staart en merkte ik dat het me net iets te veel moeite kostte om het vol te houden. Wat later kwam ik terecht in een groepje achter de kop met onder andere Bart Brentjens, Niels Boon en Onno Reijnout. Lang hielden we de kopgroep in zicht maar er naar toe rijden ging niet.



Mijn benen voelden erg goed en ik had weinig last van de kou. Bij het opdraaien van de Keuteberg zaten Niels en ik alleen. Als volleerde TomTom loodste hij me over het parcours wat goed van pas kwam.
Doordat ik mijn eigen tempo had gereden had ik de race goed in gedeeld. Op 35km voor de streep besloot ik de alles of niets poging te  gaan beginnen, wetende dat ik op een derde  plaats bij de beloften lag (11de overal ongeveer).



Stuk voor stuk vielen er mannen terug uit de kopgroep en klom ik verder omhoog in de uitslag. De inhaalslag eindige op het wiel van Marco Minnaard op zo'n 3 km voor de streep. Helaas heb ik Robbert niet meer kunnen terug pakken, hij reed erg sterk mee in de kopgroep heel de wedstrijd en was gewoon de betere vandaag. 
Marco en ik gingen een prestige sprintje aan voor de titel "Beste Zeeuw", met enkele centimeters trok ik deze naar me toe.

Tevens was ik de zesde renner die binnenkwam in de wedstrijd, (4de nederlander en 2de belofte).
Ik ben super tevreden met deze uitslag. Na een af en toe tegenvallend seizoen is het heerlijk om weer een betekenisvolle prestatie neer te zetten.. Tevens wil ik m'n vader bedanken dat hij weer het hele weekend met van hot naar her heeft gesjouwd en verzorger heeft gespeeld!

Met enorm veel zin vertrek ik woensdag middag met het Cube-Nutswerk team naar Zuid-Afrika voor de Bridge Cape Pioneer Trek.

Let's Rock n'Roll!

dinsdag 24 september 2013

Mountainbikeroute Broekpolder

Tijdens de training vandaag een super gave nieuwe mtb route ontdekt.
Blijkbaar zijn ze bij Vlaardingen al een tijdje bezig aan het bouwen van een 8km lange single trail route in Midden-Delftland. Erg gaaf en zeker aan te raden er eens te gaan kijken!

Hier wat foto's, genomen met mijn telefoon, van wat er allemaal is gemaakt door de trailbuilders. 



video video







maandag 9 september 2013

Abbenbroek en Zoetermeer

Met een wat volle week achter de rug doordat het collegejaar weer is begonnen kwam een verslagje van Abbenbroek er niet zo snel van. Nu dan maar even inhalen met erbij gelijk een kort verslag van het Benelux kampioenschap in Zoetermeer.

Polderronde Abbenbroek
Een polderronde van 4km (105km totaal) over asfalt waar de wind vrij spel heeft. Goed recept voor een snelle, mooie koers. Op de fiets was het vanaf Delft goed te doen maar omdat er een sterke zuiderwind stond besloot ik het fiets stuk te halveren en de trein naar Maasluis te pakken. Vanaf daar het pondje over naar Rozenburg. Het was toen nog een half uurtje fietsen en ik kwam dus goed warm gereden aan in Abbenbroek.

Bij de koers kwam ik Jacob Wijnstra en Michel Stroosnijder tegen en we besloten proberen samen te blijven en elkaar zo goed mogelijk te helpen. De wind stond zo dat de halve ronde in een waaier ging en de andere helft vol gas voor de wind. De snelheid lag vanaf het begin gelijk hoor.



Mijn benen voelden goed maar ik miste het moment dat er vier renners weg reden. Deze mannen bleven lang vooruit. Ondertussen bleef de snelheid hoog en vielen er zo nu en dan wat groepjes af. De speaker riep half koers dat het peloton brak. Ik zat voorin en we gaven extra gas om dit verschil te vergroten. Dit hielp en er bleef nog maar zo'n 20 man over in de achtervolging op de 4 koplopers. Deze werden met 20km te gaan ingelopen,  op dit moment sloot ook een groepje bij ons aan met Michel die een gat van maar liefst 1:20 hadden dicht gereden. Knappe prestatie!

De finale begon. De groep brak nogmaals en weer kon ik mee. Met 12 man gingen we de laatste ronden in. De spanning steeg bij mij flink omdat ik mij goed voelde en hoop had om een keer podium te pakken. Na een poging om weg te rijden nam moest ik even op adem komen. Natuurlijk kozen toen vier anderen het hazenpad en kon ik even niet reageren. Deze mannen gingen sprinten voor de bloemen. Na een super beurt van Jacob Wijnstra namen Michel en ik het over om zo op 50m van de winnaar te stranden op plek 6 en 7.

Met wat mooie premie envelopjes keerde ik terug naar huis. Nog een dik uur terug naar Delft met een heerlijk windje in de rug was geen straf. Een dag met veel kilometers en een goede uitslag is altijd mooi!

Zoetermeer
Maarja,  het kan niet altijd goed gaan. 8 September stond het Benelux kampioenschap in Zoetermeer op de agenda. Een wedstrijd waar ik goed wilde presteren en me erg op richtte. Met een overwinning in de Houffa marathon en een goede wegkoers in de afgelopen weken had ik er vertrouwen in dat de vorm goed was. Na me goed te hebben gefocust in de warming up was ik er klaar voor.

De start verliep goed,  ik kon het parcours op rond plaats 20. Op deze plek reed ik de eerste 2 ronden ook ongeveer rond. Daarna ging mijn kaarsje helaas uit. Ik kreeg moeite de pedalen rond de krijgen en me elke keer weer in gang te trekken door de kleffe modder.


Iets wat je weet dat je niet moet doen als renner is je kop laten hangen. Dit deed ik helaas wel en ik begon alleen maar verder weg te zakken. Ik zat met een rot gevoel op de fiets en probeerde mezelf nog enkele keren op te fokken om weer gas te geven. Elke keer dat ik dit deed blokkeerde mijn benen weer en viel het tempo weer weg.

Ik heb de wedstrijd uitgereden, maar meer ook niet. Na afloop was ik flink in mijzelf teleurgesteld. Als je weet dat je beter moet kunnen en dit ook graag wilt maar het gewoon niet lukt is het soms even slikken. Na erop terug te kijken heb ik waarschijnlijk teveel getraind in de week ervoor... Leermomentje...

 Nu richt ik me echter weer op de volgende doelen. Dit zijn het NK Marathon in Eijsden en daarna opnieuw het prachtige avontuur in Zuid-Afrika waar ik samen met Liwald weer aan de start zal staan van de Cape-Pioneer. Full Gazzzzz!

zondag 25 augustus 2013

Houffa Marathon (100km)

Marathon time in Houffalize. Deze marathon staat al jaren goed bekend als een mooie zware wedstrijd in een prachtige omgeving. Omdat de start al om 9:00 was reden we eind van de middag op zaterdag al richting Les Etables om daar te overnachten.

Na aardig wat buien op zaterdag avond was het op de zondag zelf gelukkig droog. De temperatuur was ideaal en ik keek er naar uit om een dag door de bossen te knallen.
Na de eerste kilometers een hoog tempo te hebben gezet op de eerste klimmetjes dunde de groep al snel uit. Er bleek nog zo'n 5 `a 6 man bij elkaar te zitten na de eerste kilometers. Dit dunde na de eerste serieuze klimmen echter al snel uit tot nog maar 3. In deze groep zat ik samen met Gerben Mos en een voor mij onbekende belg.
Samen werkten we verder door goed kop over kop te draaien om de andere renners zo op een goede achterstand te zetten. Wel merkte ik bij de klimmen dat ik vaak een gaatje kon maken zonder al te veel moeite.

Na zo'n 1:40 besloot ik door te rijden en het erop te wagen om de rest van de kilometers alleen af te leggen. Dit bleek de goede keuze te zijn, ik kon de rest van de rit een goed tempo houden en bouwde de voorsprong gestaag uit. Aan de finish bleek deze zo'n 4 min te bedragen.
Met een mooie 2L fles Chouffe bier konden we dus weer richting huis,  weer iets lekkers om naar uit te kijken voor in het naseizoen ;)



Komende dinsdag ga ik starten in Naaldwijk voor een criterium van 80km op de weg.

zondag 18 augustus 2013

Ronde van Midden Brabant

Vandaag kon ik samen met ZRTC Theo Middelkamp meerijden in de Ronde van Midden Brabant, in Dongen. De wedstrijd ging over 178,8km met grote rondes van 41km.

Sinds Steenwijk heb ik geen competitie meer gereden. Na het NK ging het trainen een stuk minder lekker en ook in Steenwijk liep het totaal niet. Gelukkig had ik een vakantie gepland met m'n vriendin naar Italie. Na daar een weekje lekker te zijn uitgerust pakte ik het serieuze trainen weer op. Gelukkig ging het na een goede massage bij Marga Slot weer steeds beter en kreeg ik het goede gevoel terug.

Ik vind het altijd leuk om op de weg te koersen en greep de kans om een wedstrijd als deze te rijden dus met beide handen aan. Na een regenachtige ochtend klaarde het gelukkig mooi op bij de start. Het tempo zat er gelijk goed in en de eerste ronde van 41km werd in een minuut of 50 afgeraffeld.
De deur stond af en toe flink open achterin door de stevige wind en het peloton werd goed uitgedund. Ik kon het tempo steeds beter volgen maar kon niet voorkomen er enkele keren af te waaien toen het op de kant ging. Gelukkig was ik nooit alleen,  en... gedeelde smart in halve smart, dus kwamen we elke keer weer terug bij het peloton.

Na 120km begon ik echter krampen te voelen en moest ik even proberen wat te sparen. Rond dit moment merkte ik ook dat mijn voorrem op een of andere manier meer was gaan klemmen dan eerst en beide blokken op het wiel aanliepen. Waarschijnlijk kwam dit door het geweld op de kasseien strook van 700m die in elke ronde zat. De ploegwagen van 36cycling was zo aardig om me een multitooltje aan te geven en zo was het probleem dus verholpen door de kabel wat te vieren. Terugkeren naar het peloton ging toen helaas niet meer door de steeds erger wordende krampen.

Bij de verzorging op 140km werd ik samen met een man of 10 uit koers gehaald door een te grote achterstand. Toch was ik aardig tevreden met de gereden wedstrijd aangezien het de eerste klassieker was die ik dit jaar het gereden en de tweede ooit. De lange afstand was me nu nog gewoon even te veel maar ik het weer goed getraind en mooi ervaring opgedaan.

Vandaag reed ik op de Equinox CP6 45C wielset. Wetende dat de set compleet van carbon is gemaakt verbaasde ik me weer hoe goed de set rijd over de kasseien stroken. Daarnaast remden ze zelfs op het natte wegdek perfect door het basalt dat verwerkt zit in het remvlak.




Komende zondag start ik in de Houffa marathon voor 100km biken door de prachtige omgeving rond Houffalize.

zondag 7 juli 2013

NK XCO Groesbeek

Vrijdag middag zat ik nog in de tentamen zaal voor de laatste beproeving van de TU dit schooljaar. Zaterdag middag was ik in Groesbeek om het parcours te verkennen. Even snel omschakelen van studiefocus naar de focus op de fiets. Gameface on dus.

Het rondje was compleet anders dan de jaren ervoor. Veranderd, maar in de goede zin. De ronde was extreem snel door het droge en warme weer, alles was goed te rijden en de funfactor lag erg hoog.

Na een goede nachtrust in een B&B in Groesbeek kon het feest beginnen. Zoals overal in Nederland was het ook hier bloedheet, dit voegde een extra challenge toe aan de wedstrijd.
Om 14:35 viel voor ons het startschot, niet opgeraapt maar gewoon maar aan de wedstrijd begonnen.
Al snel kwamen we met een groepje van 5 aan de leiding. Helaas voor Robbert de Nijs viel hij hier al snel uit weg door materiaal pech. Na een halve ronde waren er dus gelijk nog maar 4 over. Het begin van een spannende wedstrijd...

Gedurende de hele wedstrijd gingen Joeren van Eck, Jesper Slik, Thijs Zuurbier en ikzelf gelijk op. Iedereen probeerde wel een of meerdere keren weg te rijden maar niemand slaagde hierin. Met zijn vieren gingen we dus ook de laatste ronde in.

 Met dank aan: Sikke MtbFotos

In deze ronde gebeurde er veel. Jesper Slik begon halverwege met zijn versnelling. Thijs moest er toen als eerste af doordat de kramp kwam opzetten. Langzaam reed ik samen met Jesper ook weg bij Jeroen.

 Met dank aan: Sikke MtbFotos

En tja,  dan begin je er in te geloven. Ik kon zelf bij Jesper over pakken en het leek erop dat we samen naar de finish reden. Echter hadden Jeroen en Thijs blijkbaar toch nog wat in de tank zitten. Ik kreeg het lastig om Jesper te volgen en op dat moment kwamen de andere twee hard voorbij. Ik probeerde nog te volgen maar de benen wilden gewoon niet meer rond. Ik moest een gaatje laten, en aangezien er nog maar een paar honderd meter te fietsen was kon ik mij niet meer remonteren.

 Met dank aan: Sikke MtbFotos

Zwaar balend reed ik dus als 4de over de streep. Vierde... naast het podium,  de meest ondankbare plaats op een kampioenschap.

Nu kan ik er ondertussen als weer wat meer tevreden over zijn. Als je mijn blog wat volgt hebben je vast gemerkt dat ik afgelopen weken zat te sukkelen met een knieblessure na een van in Nove Mesto. Of ik dit jaar nog in aktie ging komen was totaal niet zeker, en om je dat te realiseren is flink slikken. Gelukkig ben ik sinds 2 weken weer pijnvrij en ben ik in die weken zo hard en intensief mogelijk gaan trainen. Om zolang mee te kunnen vandaag deed me goed en ik kijk uit naar de wedstrijden die nog komen gaan.

Onwards and upwards!

maandag 24 juni 2013

Nieuwe site Massagepraktijk Marga Slot

Graag wil ik even mijn masseuse haar nieuwe site onder de aandacht brengen. Hij is, al zeg ik het zelf, erg mooi geworden. Klik hier om een kijkje te nemen: Marga Slot Massage

Ik kom al ruim 3 jaar bij Marga om mij voor en na wedstrijden te laten masseren en dit bevalt erg goed.

                                                                 

maandag 17 juni 2013

MRI-scan

Vanochtend heb ik de uitslag van de MRI gekregen bij de sportarts in Delft.

Er was op zich positief nieuws. Er was niets te zien dat wees op een kraakbeenbeschadiging. De arts denkt dat het dus om een botkneuzing gaat.

Dit valt dus al een stuk mee en een operatie is niet nodig.

Vandaag dus voor het eerst weer eens een stukje proberen te fietsen na 2 weken. Er is zeker nog wat pijn aanwezig, en na de training is de knie ook nog gevoelig. Nu is het een kwestie van langzaam opbouwen en hopen dat de pijn langzaam zal wegtrekken.

Helaas valt deze blessure vlak voor het NK mountainbike over 3 weken. Hier baal ik erg van maar ik hoop snel te herstellen en me nieuwe doelen te kunnen stellen voor het einde van het seizoen.


donderdag 6 juni 2013

Blessure

Helaas heb ik niet zulk goed nieuws. Na mijn val in Tsjechie ben ik last blijven houden van mijn rechter knie. Na een bezoek aan de fysio en wat rust ging het nog niet weg.

Daarop heb ik besloten een sportarts in Delft te bezoeken. Hier zijn foto's gemaakt.
Op de foto's was te zien dat het kraakbeen beschadigd is boven de knieschijf. Om een beter beeld te krijgen  wordt er komende maandag een MRI-scan gemaakt. Hieruit moet blijken wat de verdere behandeling gaat worden.

Komende tijd zal ik dus niet aan competities deel kunnen nemen. Ik hoop zo snel mogelijk het trainen te kunnen hervatten en weer te kunnen knallen op de mountainbike.



maandag 27 mei 2013

Worldcup: Nove Mesto

Na een mooie wedstrijd te hebben gezien bij de Elite's in Albstadt ben ik samen met Patrick en Moniek Suttels en Olivier Bruwière doorgereisd naar Stribro.
In Stribro, zo'n 400km van Nove Mesto af, verbleven we in het prachtige pensioen van Stybar. Een echte aanrader mocht iemand ooit in deze regio verblijf zoeken. Super mooie kamers in een prachtige omgeving.

In de 3 dagen dat we hier verbleven heb ik samen met Olivier de omgeving wat verkend met korte trainings rondjes. We hebben erg mooie trails gevonden en baalden dat we geen lange trainingen konden maken om nog meer te kunnen verkennen. Hieronder staat een filmpje van een mooi technisch stuk vlakbij ons pension.


Na 3 mooie dagen te hebben genoten van het goede eten trokken we op donderdag ochtend verder naar Nove Mesto. Hier gingen we op donderdag middag voor het eerst het parcours op voor een snel
verkenningsrondje. De ronde bleek flink technisch en uitdagend. Veel kunstmatige secties waren aangelegd zoals rockgardens en jumps.



Ook vrijdag heb ik nog enkele ronden op het parcours gereden om het zo goed mogelijk te leren kennen. Deze verkenning verliep redelijk goed en met een goed gevoel reed ik samen met Oliver, Thijs Zuurbier en Robby de Bock terug naar het hotel.

Zaterdag  = raceday. Eerst nog wat uurtjes licht zenuwachtig in je hotel kamer liggen om 2 uur voor de start richting het parcours te gaan. De verwachtte regen was gelukkig uit gebleven en het zonnetje was goed aanwezig.


Als 72ste mocht ik opstellen voor de start van de tweede wereldbeker. Deze start was erg snel en redelijk riskant omdat zo'n 130 renners probeerden zo snel mogelijk de start ronde door te komen. De start verliep voor mij gelukkig redelijk goed en ik kwam rond plek 55 door na de start ronde. De ronde die volgde verliep ook nog redelijk, al verloor ik wel enkele plaatsen. Ik merkte wel dat ik niet heel fris was in mijn hoofd en begon technische fouten te maken. Het goede gevoel was weg bij het ingaan van de derde ronde en ik wist niet waarom. In deze ronde kwam ik erg hard ten val op de plaats van de bovenstaande foto.
In de ronden na de val ben ik nooit meer op gang gekomen. Mijn knie deed aardig pijn en de hoop op een goede uitslag was gevlogen.

Zwaar teleurgesteld kwam ik over de finish. Ik had gehoopt hier goed te rijden en mijn resultaat van Albstadt te verbeteren. Dit is echter verre van gelukt en dat was even flink slikken.


Nu ik een paar dagen later  terug kijk op de week dat ik weg was ben ik al wat positiever. Het was een mooi avontuur en ik weer een mooi stukje van de wereld bekeken. In de komende week ga ik even goed herstellen van de crash, de training weer oppakken en de volgende doelen stellen.

zaterdag 18 mei 2013

Worldcup: Albstadt


Wat een verschil met vrijdag. Tijdens de parcours verkenning op die dag was het extreem glad op het parcours. De constante regen hadden de ondergrond doorweekt en de afdaling erg tricky gemaakt.
Toch was het alsnog een mooi rondje wat ik na 3x verkennen goed in me op had kunnen nemen.
De zaterdag dan, race-day. Zoals afgegeven waren de wolken vertrokken en scheen de zon volop. Met een graad op 17 tegen de middag was het rondje vrijwel geheel opgedroogd.
De afdalingen lagen een stuk sneller. Mijn start zou zijn om 15:30. Ik was redelijk vroeg op het parcours aanwezig met mijn vader om in alle rust te kunnen voorbereiden.
Niets is fijner dan iet wat zenuwachtig in de auto te wachten totdat je aan de warming up mag beginnen...

Na goed warm te zijn gedraaid op de rollen mocht ik als 78ste opstellen. Zo'n beetje achter ruim de helft van het veld. Het startschot viel en de chaos kon beginnen.
Ik kwam de eerste startlus goed door. Helaas ontstond er een enorme opstopping op de eerste single-track klim. Na wat minuten te voet te hebben gestaan konden we pas weer opweg.
Hierdoor ontstaan er gelijk enorme gaten met de voorste renners die deze stukken wel fietsend konden rijden.


Na 1 rondje kwam ik samen met Thijs Zuurbier ergens in de top 40 door. Het rondje dat volgde kon ik aardig bijbenen en bleef ik rond deze plaats hangen. Toen sloeg de vermoeidheid helaas wat toe en reed ik 2 slechtere rondes.
Dit resulteerde in flink wat plaatsverlies. Gelukkig vond een ik tweede adem bij het ingaan van de laatste twee rondes. Hierdoor raapte ik nog wat mannen op.
Na een sprintje naar de finish was ik op plaats 56 geeindigd in een veld van zo'n 120 man.

Ik had misschien gehoopt wat verder naar voren te zitten maar ben alsnog best tevreden. Nu komende week doortrekken naar Nova Mesto in het mooie Tsjechie.
De wereldbeker parcoursen bevallen me in ieder geval goed. Heel wat anders dan in Nederland maar O zo veel mooier!

maandag 13 mei 2013

Apeldoorn en Worldcups

Apeldoorn
Zondag stond er een mooie wedstrijd op het programma. De UCI klasse 2 in Apeldoorn. Aan de voorinschrijvingen was al te zien dat er een mooi deelnemersveld aan de start zou gaan staan. Na een paar weken goede training en redelijk goed verlopen wegkoersen ging ik er met vertrouwen in.

Het weer was niet al te best, veel regen hadden we onderweg. Het scheelt dan weer dat de ondergrond veelal uit zand bestond en de regen dus goed wegliep. Het parcours was dan ook erg goed te rijden al liepen sommige delen loeizwaar door het wat zompige zand. 

Rond de start van de Elite/Beloften klaarde het mooi op. De zon ging schijnen en veel renners trokken nog snel hun zweethemd uit door de verhoogde temperatuur. Met zo'n 60 man was het flink drummen na het startschot. Ik liet me iets te veel wegduwen en ging dus ergens halverwege het eerste technische stuk in.

Na de start voelde ik mij redelijk goed. Ik zat in een mooi groepje vanaf ongeveer plaats 14. Toen echter Frank Schotman met enkele demarrages het tempo opvoerde kreeg ik het erg moeilijk. Een ronde of 2 kon ik nog aan kleunen door op de lange rechte stukken terug naar de groep te rijden. Helaas moest ik daarna lossen en in mijn eentje de rest van de wedstrijd afleggen.


Over dat deel kan ik dus ook kort zijn. Afzien, in m'n eentje. Dit was zeker geen pretje door de stevige wind die over sommige open stukken blies. Gelukkig kon ik redelijk tempo houden maar strijden tegen een groepje dat met een paar man de zware stukken kan verdelen was wel erg lastig. Achter mij kwamen ze dus ook steeds dichter bij. Tijdens dit deel van de wedstrijd kon ik nog wel wat renners oprapen die uit andere groepjes waren teruggevallen. 

Bij het ingaan van de laatste twee ronden realiseerde ik me dat de achtervolgers nu toch wel erg dichtbij kwamen. Het gas moest nog eens vol open. Dit lukte gelukkig nog wel en ik werd niet meer teruggepakt.

Uiteindelijk zat er niet meer in dan een 20ste plaats. Opzich kan ik hier redelijk tevreden mee zijn, al had ik gehoopt iets verder voorin te eindigen. Toch was de vorm goed en ga ik met goed vertrouwen naar Duitsland.

Worldcups
Na veel geregel is het dan toch gelukt! Ik kan gaan starten in de komende twee wereldbeker wedstrijden. Samen met mijn vader vertrek ik donderdag richting Albstadt om daar op zaterdag 15:30 de XCO-U23 te rijden. Vanaf Albstadt reis ik samen met Patrick Suttels en Olivier Bruwiere mee naar Nova Mesto om ook daar de XCO te doen.
Patrick Suttels ben ik hiervoor erg dankbaar. Na een tip van Robby de Bock besloot ik het maar gewoon te vragen of ik met Patrick mee zou kunnen reizen. Hij reageerde erg positief en heeft veel voor me geregeld, top dat er zulke passievolle mensen zijn binnen het mountainbiken!

Ik kijk erg uit om mijzelf te testen op het hoogste niveau in deze sport. Waar ik uit ga komen zullen we na komende zaterdag weten, mijn doel is in ieder geval om alles eruit te halen!

dinsdag 30 april 2013

Vilvoorde en s'Gravendeel

Afgelopen zaterdag heb ik op de weg gereden in Vilvoorde. De dag erna werd er een mountainbike wedstrijd in Havelte gereden, deze heb ik echter laten schieten omdat het tijd werd om weer eens de familie te gaan bezoeken. Iets wat er veel bij inschiet en daarom nu een keer voorging.

Vilvoorde
Vilvoorde kan ik kort over zijn,  helaas omdat het ook een korte wedstrijd voor mij was...
Met 200 man stonden we aan de start in de buitenwijk van Brussel. Het parcours was 5,5km lang met veelal mooie brede banen. Na 1,5 ronde bleek dat de brugwachter zich niet echt bekommerde om het feit dat er een wedstrijd aan de gang was en trok hij vrolijk de brug open. Het gehele peloton stond daar dan mooi voor lul ;).
De wedstrijd werd erna hervat en niet veel later zat ik weg in een sterke kopgroep met zo'n 8 man. De groep draaide mooi rond en ik voelde me erg fit. Na 35min was het helaas over voor mij. De renner voor mij hield een snelle scherpe bocht niet en schoof weg. Ik ontweek hem nog net maar tikte hierdoor wel met mijn achterwiel tegen de zijkant van een stoeprand. Toen ik weer wilde aanzetten klapte helaas mijn band... Weg koers.
Erg teleurgesteld wandelde ik terug naar de finish en heb ik nog wat bijgetraind over het parcours.

s'Gravendeel
De herkansing kwam al snel gelukkig. Vandaag, op Koninginnedag, werd er een wedstrijd georganiseerd vlakbij Dordrecht. Samen met Jos Koop vertrokken we smiddags vanuit Delft.
Na een veel te korte warming up was de start. Het tempo zat er gelijk goed in. De wedstrijd was aardig rommelig en er werd veel gedemarreerd. Uiteindelijk bleken 9 renners de goede vlucht te hebben gekozen.


Het peloton splitste. Een groep van zo'n 20 renners zette de achtervolging op de 9 in. Gelukkig zat ik bij deze achtervolgende groep. Er werd redelijk goed samengewerkt maar het gat werd niet veel kleiner. Pas in de laatste 4 van 60 rondes raakten we bij de kopgroep. Ik had helaas iets te veel inspanningen gedaan en had erg veel moeite om nog te volgen toen weer 6 renners wegsprongen. Ook deze renners werden teruggegrepen na 1 ronde en het leek een massasprint te worden. Daar dachten Wouter Been en Jos Koop anders over en zij sprongen voor m'n neus weg. Ik aarzelde iets te lang en kon niet meer aansluiten.


Jos won uiteindelijk. Ikzelf zat te ver naar achteren om nog voor een goede klassering mee te kunnen sprinten. 17de was het resultaat.

Toch was ik erg tevreden met hoe ik kon meegaan met de andere renners en tot de finale goed mee kon spelen.

maandag 22 april 2013

Honselersdijk en Zonnegem

Na 3 weken te hebben moeten studeren voor de tentamens op de TU was ik afgelopen donderdag er eindelijk klaar mee. Het plan was er al om zondag in Honselersdijk te gaan starten. Ik had echter veel zin om weer eens op de weg te rijden en besloot ook te gaan rijden in Zonnegem (Belgie).


Zonnegem

Zaterdag om 15:00 was de start in Zonnegem, op 1,5 uur rijden van Goes. Samen met Eloy Raas ging ik daar van start. Het was een U23 koers, met dus alleen jonge honden aan de start. Het parcours was 8,4km lang en bevatte meerdere glooiende en klimmende stukken. Er zat 1 echte steile klim in, die later de scherprechter bleek te worden. De koers ging over 110km.
In het begin werd er een strak tempo gereden, maar iedereen kon gewoon volgen. Pas na 1,5 ronde kwam er wat leven in de brouwerij. Een aanval werd in touw gezet waar ik gelukkig deel van maakte. Een grote kopgroep reed weg van de rest, 23 man sterk. Er werd goed samen gewerkt en de voorsprong groeide gestaag.

 Met dank aan: Melissa WielerPhoto's


Toen een renner sterk wegsprong besloot ik mee te gaan. Samen probeerde we een gaatje te slaan na zo'n 1 uur koers. Na 1 ronde vooruit te hebben gereden op een voorsprong van rond de 10-15 sec begonnen de benen al wat vermoeid te raken en besloten we het op te geven. De wind was te sterk waardoor tempo onderhouden met z'n tweeën erg moeilijk was.
We lieten ons terugzakken naar de grote kopgroep. Hierin besloten ze precies die ronde goed gas te geven op de beklimming. Met het betere harkwerk kwam ik aan het staartje boven en kon ik iets later nog aansluiten. Toen dezelfde mannen echter de ronde erop weer zo'n truukje uithaalden plafonneerde ik. Samen met een man of 7 moesten we eraf en vormden we onze eigen groep achter de kop aan.
Het gat voor ons werd niet kleiner, en het peloton haalde ons ook niet meer bij. Na 2:40 wedstrijd werd ik van de overgeblevene renners uiteindelijk 3de, waardoor ik 18de totaal was.

 Met dank aan: Melissa WielerPhoto's

Met stramme benen maar een goed gevoel kon ik terug naar huis waar het herstellen voor zondag kon beginnen!


Honselersdijk

Wedstrijd 2 dit weekend. Honselersdijk. Voor mij tegenwoordig praktisch een thuiswedstrijd omdat het op maar 20minuutjes fietsen van Delft ligt. Toch zat ik er 1,5 uur voor in de auto omdat ik samen met pa vertrok uit Goes.
Het weer zat net zoals zaterdag wel goed, een mooi zonnetje en aangename temperatuur beloofden een mooie dag.

Met dank aan: Rob De Keijzer

Het parcours lag er droog en snel bij. De organisatie had goed zijn best gedaan de snelheid er hier en daar uit te nemen door enkele lussen en andere obstakels neer te leggen. Leuk om te zien dat op steeds meer parcoursen dit soort kunstmatige hindernissen worden geplaatst, maakt het voor de renners en het publiek een stuk aantrekkelijker!

Ik liet me bij de start wat insluiten, waardoor ik wat achterin het veld begon aan het eerste onverharde stuk. Gelukkig kon ik na een goede warming-up gelijk met een hoog tempo beginnen. Ik schoof daardoor steeds wat verder op. Jeroen Boelen had al na 1 ronde een flinke voorsprong, met achter zich Niels Wubben. Achter deze twee volgde een groepje met 4 renners waar ik ook bij zat. In deze groep werd een mooie tempo ontwikkeld. Na enkele ronde hadden we Niel teruggepakt, en reden we zo met 5 man voor de overige 2 podium plaatsen. Ik voelde me goed en kon prima volgen. 


                                                        Met dank aan: Rob De Keijzer

Helaas begon na zo'n 3/4 wedstrijd de vermoeidheid wel op te spelen. Normaal heb ik er nooit last van, maar nu sloeg de kramp genadeloos toe. Na wat vrolijk pijn geschreeuw van mij door de verzorging verloor ik de aansluiting met de achtervolgers. De kramp trok gelukkig weg, maar de groep helaas ook...   In de laatste ronde sloot Liwald zich nog bij mij aan. Hij reed ook een erg sterke wedstrijd, en heeft nooit meer dan 20sec achter ons aangereden. Ik zat er goed doorheen, en had blijkbaar al mijn reserves wel verbruikt voor het weekend. Liwald reed vlak voor het einde bij me weg, en ik moest zo tevreden zijn met een 7de plaats.

       Met dank aan: Rob De Keijzer

Toch was ik prima tevreden na deze wedstrijd. De snelheid was terug na in Norg een wanprestatie te hebben geleverd. Deze twee wedstrijden geven me weer goed vertrouwen om er in de komende wedstrijden weer tegenaan te gaan!

       Met dank aan: Rob De Keijzer

vrijdag 19 april 2013

Sportambassadeur gemeente Goes 2013

Afgelopen donderdag avond was de bijeenkomst voor de verkiezing van de nieuwe sportambassadeur voor de gemeente Goes. Vorig jaar werd dit plan voor het eerst uitgezet, waarbij Steven en Erwin Nuytink de eer kregen. Het plan is een initiatief van Anjolie Wisse.

Dit jaar mag ik de sport in Goes en omstreken gaan promoten in samenwerking met de gemeente. Ik ben benieuwd wat voor leuke activiteiten we op poten kunnen gaan zetten!

Stukje in de PZC

woensdag 17 april 2013

Garmin Trainingsgegevens

Afgelopen week heb ik een Garmin 500 aangeschaft. Dit om weer wat meer grip te krijgen over hoe de trainingen verlopen. Af en toe zal ik hier een training posten zodat jullie ook eens kunnen meekijken hoe deze er zoal uitzien!

De eerste is al testje een rit naar het parcours van Honselaarsdijk waar ik komende zondag een wedstrijd zal rijden.

Bloktraining Honselaarsdijk op Garmin Connect - Details

dinsdag 9 april 2013

Norg

De update volgt wat later dan normaal. Maar hier toch even een bericht over Norg.

Veel goed nieuws heb ik er niet over te melden helaas. Ik heb in Norg een enorme off-day gekend. Bij het inrijden voelde ik mij prima. En had zin om de goede vorm van Nieuwkuijk weer ten volste te gebruiken.

De start verliep goed. Ik zat rond plek 15 bij het opdraaien van het parcours. Echter voelde ik na een halve ronde dat het niet helemaal goed zat. Ik verloor m'n kracht en begon terug te zakken. Vooral mijn rugspieren waren erg vermoeid en verkrampten. Met aardig wat pijn in mijn rug reed ik verder in de hoop dat ik nog een opleving zou krijgen.

Helaas kwam deze niet, en zakte ik helemaal door het veld. Ik zat goed te balen op de fiets, en probeerde nog enkele keren het tempo op te pakken. Echter zat het er gewoon niet in. De laatste ronde heb ik samen met Robbert de Nijs afgelegd, die door pech ook was teruggezakt. Deze laatste ronde ging wel weer goed op tempo, wat er voor zorgde dat ik met een iets beter gevoel de finish passeerde.

Ik denk dat ik gewoonweg te vermoeid was om een goede prestatie neer te zetten. Op het moment hebben we een tentamen periode op de TU waardoor de focus in deze weken, onoverkomelijk,  iets meer verschuift richting de studie ipv de sport. Dit blijkt dan toch een flinke impact te hebben op de fitheid.

Gelukkig is er komende weekend even geen wedstrijd op het programma bij mij. Even een weekje rustig door trainen en de tentamens afronden. Daarna kan de focus weer vol op de mountainbike en verwacht ik in Honselersdijk weer te kunnen knallen!

maandag 1 april 2013

Paasbike Nieuwkuijk

Na alle paaseieren in zeeland al te hebben gevonden was het tijd voor een nieuwe zoekplaats. Why not Nieuwkuijk?!
Bleek daar toch ook nog een wedstrijd te zijn, kon het niet laten even mee te doen.

De afgelopen dagen was het aardig droog geweest, en het parcours lag er enorm snel bij. De ronde was aangepast t.o.v. vorig jaar. Mooie singletracks en enkele gave rockgardens waren toegevoegd. Gelukkig vroor het een keer niet, en besloot ik kort-kort te gaan rijden. De armen en benen kregen aardig de schrik van de zon en dit was te merken in de eerste ronde.


Mijn start was goed,  echter merkte ik al snel dat ik focus en kracht mistte. Ik werd door steeds meer mannen gepasseerd en zakte aardig terug. Tot overmaat van ramp zag ik ook nog een paasei liggen in de eerste ronde,  die moest ik natuurlijk even oppakken en ging daarbij mooi op mijn ploat.

Het moraal zat even in de schoenen. Gelukkig werd ik al snel ingehaald door Ramses Bekkenk, deze stoomtrein legde er een goed tempo op tijdens de lange rechte stukken tegen de wind in. Dit is precies wat ik nodig had om mijn motortje opgang te krijgen. Ik begon me sterker te voelen en begon samen met Ramses en Jeroen van Eck tempo te maken, ook Jesper Slik hing er toen nog aan.


Steeds beter kwam ik in de wedstrijd. Ik kon het tempo in de groep gaan bepalen en het gat met de 2de grote groep in de wedstrijd werd steeds kleiner. Jeroen en ik zijn weggereden bij de andere twee en gingen op jacht naar de grote groep die voor plek 10 reed.

Al snel pikten we Erik Groen en Robbert de Nijs op die hadden moeten lossen uit de grote groep. Niet veel verder, toen we nog op zo'n 10sec zaten, was er een valpartij in de groep voor ons op de rockgarden. Na wat  kunst en vliegwerk kon ik de meesten passeren en lag ik plots op plaats 12.

De strijd ging de laatste twee rondjes in. Ik voelde mij nog steeds goed en kon het gat maken met de rest. Samen met Jordy Luisman ging het nu om plaats 11. Helaas moest ik mijn meerderen in hem erkennen in de sprint.

Een 12de plaats dus. Hiermee ben ik aardig tevreden, kijkende naar het veld en het koersverloop. De vorm is nog steeds goed en dit geeft vertrouwen.

Next stop:  Norg

zondag 24 maart 2013

Bergrace Wageningen [105 min]

Sneeuw in Zeeland. Wegwezen dus,  op naar Wageningen.

De eerste bergrace van dit seizoen vond daar plaats. Een erg mooie wedstrijd serie die ik altijd graag rijd. Met een andere Zeeuw, Antoine Kort (http://velomoda.blogspot.nl/ ), vertrokken we om half 12 vanuit Goes.
De sneeuw hield al vroeg op maar de wind bleef gelukkig... je zal het maar warm krijgen...

Het bos bij Wageningen lag er gelukkig goed bij. Het is altijd al een ware race baan daar, en met de harde koude grond was dit des te meer zo. Na twee rondjes parcours verkenning zat er genoeg warmte in het lichaam om eens te gaan starten.
Op de tweede startrij mocht ik weg. De start was goed, en met d'n Deurnbus op kop draaiden we als eersten het bos in. Al snel vormde er een kopgroep van zes man met daarin: Frank Beemer, Bas Theys, Liwald Doorbos, Mark v/d Heijden, Gerben Mos en ikzelf.

Na 1 rondje met kleine voorsprong op de rest te hebben gereden werd ik weer snel terug gegrepen door de achtervolgers uit het kopgroepje. Gerben Mos voerde toen het tempo aan samen met Liwald.
De ronde erna vond de Beemert het welletjes en nam hij de kop over. Al snel werd  het tempo erg hoog en moesten de meesten passen. Liwald en ik klampten nog even aan maar ik moest er toen ook echt af, Liwald kon nog even mee.
Iets later viel hij toch ook terug en reden we samen achter Frank aan. Dit gat bleek echter niet meer te dichten en het werd rijden voor de 2de plaats.

De wedstrijd verliep verder goed. Gecontroleerd zijn Liwald en ik naar de finish gereden. Dit deed me wat denken aan de Cape Pioneer, waar ik ook vaak een hele dag tegen zijn rug aan mocht kijken. Good old times...

Na een zeer enerverende en spannende eindsprint(...) kwam ik als 2de over de finish.

Een mooi Cube-Nutswerk podium dus! Net niet mooi genoeg, want Tim Lemmers was ook op weg naar de 5de plaats na als één van de achtersten te zijn gestart. Helaas dacht zijn band hier anders over en liep leeg...

Nu al veel zin in Nieuwkuijk,  kijken of we eens wat UCI punten kunnen gappen ergens!

In the meanwhile,  kijk hier eens op:  http://www.cubenutswerkteam.nl/.  So long!