Introductie

Op deze pagina is informatie te vinden over alles omtrent mijn leven als wielrenner. Het bevat de laatste informatie en uitslagen mede als wedstrijdprogramma's en materiaal dat ik gebruik.

Ik ben Matthijs Eversdijk, wielrenner bij D.R.C. de Mol. Sinds ongeveer 2006 doe ik aan mountainbiken. Vanaf 2014 ben ik begonnen met de combinatie van mountainbiken en wielrennen. In de jaren 2011-2014 heb ik voor het Cube-Nutswerk mtb team gereden. Voor seizoen 2015 maak ik de switch naar het wielrennen bij de club D.R.C. de Mol.

Heb je vragen of opmerkingen, schroom dan niet mij een mailtje te doen via matt.eversdijk@gmail.com of contact mij via facebook.

zondag 12 oktober 2014

Terug / Vooruit blik

Met de zeiknatte wedstrijd van zaterdag kwam het wedstrijd seizoen 2014 tot einde voor mij. Op dit NSK (Nederland studenten kampioenschap) in Utrecht werd ik 6de, een prima afsluiter.

Een snelle terugblik op het seizoen dan. Op de mountainbike heb ik in vergelijking met andere jaren een beter constant seizoen gereden. In de landelijke competitie vaak top 10 met de 2de plaats in Heeswijk-Dinther als mooi hoogtepunt. In de Topcompetitie wist ik twee keer de top 10 te halen en zo UCI punten te sprokkelen, in Nieuwkuijk 8ste en op het zware parcours van Zoetermeer 10de. Dit resulteert in een 5de plaats in het algemene mtb regelmatigheids klassement. Helaas kende ik op het NK XCO een erg slechte dag en kon ik geen prestatie leveren.

Begin dit seizoen heb ik er ook voor gekozen meer op de weg te gaan rijden. Om dit te doen ben ik lid geworden bij DRC de Mol en met de elite/belofte heb ik vele mooie koersen mogen rijden. Vooral de buitenlandse etappe wedstrijden waren prachtig om te doen. In Ronde de l'Isard kon ik me in mijn eerste etappe wedstrijd in de bergen goed handhaven. In het sterke UCI2.2 veld kon ik een 28ste plaats in het GC vaststellen. Terend op deze goede vorm kon ik in de Parel van de Veluwe mee in de kopgroep naar de 11de plaats rijden waarmee ik geplaatst was voor het NK voor beloften. Op dit NK kreeg ik helaas al vroeg in de koers veel last van pech en miste ik de kopgroep. In de peloton sprint werd ik 3de waardoor ik totaal 28ste was.
De volgende etappe wedstrijd was in Spanje, de Vuelta a Zamora. Met drie top 10 plaatsen in vier etappes was ik erg tevreden. Zeker met de 7de plaats in de individuele proloog ben ik erg blij, evenals de 5de plek in de eerste etappe een dag later. Door een mindere derde dag kwam ik in het GC niet verder dan plek 19.

Na wat criteriums reden we vervolgens de ronde van Oost Vlaanderen. Hier kon ik iedere dag mee in de kopgroep en wist ik in de laatste etappe een 2de plaats te noteren na een lange ontsnapping met drie man.
Later in het seizoen was nog de Eurode omloop waarin ik 13de werd na een loodzware wedstrijd. Twee weken ging ik hierna op vakantie om mijn vriendin op te zoeken die een half jaar voor studie in Zuid Afrika is. Een niet ideale timing maar soms zijn er belangrijkere dingen in het leven dan alleen de fiets ;). Opnieuw op gang komen hierna was lastig en in de wedstrijden die erna kwam had ik moeite mijn niveau te halen. Gelukkig kon ik op het NSK nog een keer een leuke uitslag rijden. Alle uitslagen zijn ook terug te vinden via cyclingdatabase.


Een hele lijst zo op deze manier. Maar wel een waar ik met tevredenheid op terug kijk. Het rijden op de weg is me enorm goed bevallen en met de fantastische groep renners en begeleiding van de Mol kon het haast niet mis gaan. Ook met Cube-Nutswerk was het weer een leuk seizoen op de mountainbike.

Voor volgend jaar is het voor mij zelf al een tijdje duidelijk welke richting ik op wil. Ik zal in 2015 al mijn pijlen gaan richten op de weg. Dat ik geen enkele mtb wedstrijd meer zal rijden zeg ik niet, maar het koersen zal in ieder geval voor gaan. Of ik op club niveau blijf weet ik nog niet, maar daarover later hopelijk meer. Zelf heb ik in ieder geval het doel binnen 2 jaar ten minste Continentaal te rijden en uitzicht te hebben op een carriere als Pro-Continentale renner of hoger.

Als laatste wil ik iedereen die me dit seizoen weer heeft geholpen bedanken en wens ik alle renners een goede off-season periode toe!

See you in 2015

maandag 1 september 2014

Topcompetitie Zoetermeer

Sinds ik studeer in Delft is dit toch wel een beetje mijn thuisparcours geworden. Wanneer ik op de mtb train kom ik hier regelmatig een rondje rijden.
Na het NK op de moutainbike waren er helaas nauwelijks wedstrijden te rijden. Deze tijd kon ik gelukkig goed gebruiken om veel wedstrijden op de weg te rijden. Toch afgelopen week maar de mtb weer eens tevoorschijn gehaald om voor te bereiden voor Zoetermeer.

Voor deze wedstrijd stond ik 5de in het regelmatigheids klassement van de topcompetitie. Een goed teken van een constant seizoen en een mooi doel om in de top 5 te blijven staan. 

Vanaf Delft is het een half uurtje op de fiets naar het parcours op het Buytenpark naast Snowworld. Het weer was goed dus heb ik dit ook maar gedaan. Aansluitend gelijk het rondje verkend dat er gelukkig weer goed bij lag. De dag ervoor was het erg glad geweest door de regen en waren veel klimmen niet te rijden. Dit zou het toch al zware parcours alleen maar moeilijker maken. 
Gelukkig blijk alles makkelijk te rijden te zijn en was het wachten op de start om 13:15.

Na een welgemeende minuut stilte om het tragische overlijden van mtb'ster Annefleur Kalvenhaar te herdenken klonk het startschot. De aanloop tot het parcours is altijd vrij lang in Zoetermeer en ik kon een redelijke positie innemen na een wat matige start. Rond het middenveld draaide ik de eerste klim op waar ik gelijk wat posities kon opschuiven. Het gevoel was meteen goed en ik kon elke klim voluit oprijden.
foto: Wim Lemmers

Na enkele rondes lag ik met Erik Groen en Bas Peters rond plek 8. Ik wist een goed ritme te pakken en kon goed volgen. Echter weet ik dat je op een parcours als dit waar de korte power klimmen elkaar in rap tempo opvolgen je jezelf niet mag opblazen. Dus toen Peters iets versnelde heb ik gewoon mijn eigen tempo gepakt waarmee ik gelukkig langzaam bij Groen wegreed.
foto: Wim Lemmers

Iets verder kwam Twan van den Brand nog over mij heen, hem volgen lukte net niet. Erg jammer, want hij sloot later terug aan bij Bas Peters. De laatste 3 ronden reed ik alleen en was het een kwestie van consolideren. Ik reed dit moment op plek 10, in een UCI2.0 wedstrijd goed voor een UCI punt, en wilde dit dus graag zou houden.

Door de vele wedstrijden op de weg welke minstens 3 uur duren had ik wel het vertrouwen dat ik het tempo vol zou kunnen houden. Erik Groen kwam niet meer dichter bij en zo rolde ik als 10de over de finish voor de deur van Snowworld. Een klassering waarmee ik tevreden was, zeker omdat ik voor de wedstrijd niet zeker was of ik nog explosief genoeg zou zijn na al het lange duurwerk op de weg.
foto: Wim Lemmers


Interview TU Delta

Enkele maanden terug een mini interview gehad met foto. Dit staat deze maand (September) in de TU Delta, het magazine dat over de hele TU Delft verspreid wordt.

maandag 18 augustus 2014

Ronde van Oost Vlaanderen

Ronde van Oost Vlaanderen U23

Video verslagen per etappte: hier

Etappe 1 - Adegem
We begonnen met een vlakke rit van zo'n 150km. Er stond een harde wind waardoor we in het eerste wedstrijduur rond de 47 km/h gem. reden. Rond de 70km begon de wind meer mee te spelen en ontstonden er veel waaiers. Samen met ploeggenoot Ian Richards kon ik de sprong maken naar de voorste groep van zo'n 20 man. Met deze groep reden we het lokale rondje op dat zo'n 11km lang was. Zelf had ik veel werk gedaan om de te proberen met de groep tijd te pakken op de rest van het peloton. Helaas moest ik dit bekopen toen een groep van 5 weg sprong bij ons en het tempo werd op geschroefd door EFC-Quikstep. Zij hadden geen renner mee en moesten het gat dus dichten.
Het tempo bleef verschrikkelijk hoog en in de stukken met tegenwind ging bij mij het kaarsje langzaam uit. 15km voor het einde moest ik uiteindelijk toegeven en de groep laten rijden. Ik was helemaal leeg en kon nergens meer aanpikken. Dit resulteerde erin dat ik in het peloton binnen kwam en flink tijd verloor. Een erg stomme fout waar ik flink van baalde, maar zo doende leert men...


Etappe 2 - Bazel
De kortste etappe van deze 5-daagse wedstrijd. 132km met 2 kasseien stroken en een finale met lokale omlopen. De wedstrijd starte in de regen en het was flink bibberen tijdens de lange neutralisatie. Vanaf km 0 ging het gas er gelukkig direct op en draaiden we snel warm.
De wedstrijd werd de hele dag gecontroleerd door de Lotto ploeg en een vlucht met zo'n 5 renners was kansloos. Het draaide uit op een massasprint waarin we onze sprinter Ian helaas niet goed genoeg konden bijstaan waardoor er geen topklassering in zat. Zelf werd ik deze dag 26ste.

Etappe 3 - Haasdonk
De beruchte etappe door de Antwerpse havens. Vooraf al aangeduid door onze ploeglijer Raymundo dat het wel eens gevaarlijk zou kunnen zijn. Het bleek geen loze waarschuwing...
Door weer een regenachtige start waren de wegen spekglad. Op de eerste spoorwegovergang lag een groot deel van het peloton op de grond. De wedstrijd werd stil gelegd en na veel discussie mochten we weer verder rijden. Helaas moesten de spoorwegen nog enkele keren worden gepasseerd. Weer gingen diverse renners neer maar de wedstrijd mocht nu gewoon doorgaan.
Ikzelf en Ian zaten weer goed vooraan en konden door mee te draaien in de waaiers in de beslissende groep terecht komen. Dit was een groep van zo'n 40 man. We pakten al snel veel voorsprong op de rest van het peloton en konden gaan rijden voor de winst.
Omdat de sprintvoorbereiding de dag er voor zo slecht waren gegaan besloot ik dit vandaag proberen goed te maken. Veel werk opgeknapt en geprobeerd te voorkomen dat de 5 uiteindelijke leiders teveel weg konden rijden. Ik de laatste kilometer Ian naar voren gereden en vanaf de 2de positie de sprint voor hem aangetrokken. Een mooie beloning was zijn goede sprint naar een 3de plaast van het peloton en een flinke hug na de finish. Enerverend dagje met een mooi teamspel.

Etappe 4 - Massemen
Een van de twee dagen dat er ook beklimmingen op het programma stonden waaronder de Berendries. De koers werd hier echter niet gemaakt omdat er al een kleine kopgroep het ruime sop had gekozen. Deze groep werd gemakkelijk terug gepakt door de Lotto trein op zo'n 40km voor het einde. We zaten inmiddels op de lokale ronden die 11km lang waren. Het liep duidelijk weer uit op een massasprint en we hebben met de ploeg geprobeerd Ian hierin bij te staan. Hij kon zichzelf gelukkig prima handhaven en naar een 5de plaast sprinten. Ikzelf werd als 20ste geklasseerd. In de laatste kilometer liet ik mezelf te veel weg duwen waardoor ik de goede positie verloor. Iets waarin ik nog wat brutaler kan worden om zo mee te kunnen sprinten voor de ereplaatsen.

Etappe 5 - Herzele
De finale van de ronde van Oost Vlaanderen. Drie grote ronden van 35km met daarin twee beklimmingen met daarop volgende drie kleinere ronden van 15km over constant glooiend terein. '
Het eerste deel van de etappe een poging gedaan weg te rijden met 5 anderen. Helaas werd deze aanval snel geneutraliseerd door het peloton en de harde tegen wind. Iets later slaagden 4 anderen er wel in weg te komen. Zij kregen zo'n 2:30 voorsprong en in het peloton lag de rem er goed op. Half stilstaand werden de klimmetjes genomen tot ergernis van veel renners.
Uit het niets begon Colorcode-Biowanze echter volle bak te rijden met de hele ploeg aan kop van het peloton. Op dit moment zat ik ver achterin het peloton vrolijk op een energie reepje te knabbelen. Het peloton kraakte aan alle kanten en al snel moesten grote groepen lossen. Met in het achterhoofd dat als ik niet naar voren zou rijden ik hopeloos gelost zou worden en in de bus zou aankomen draaide ik de gashendel open. Met veel moeite kon ik door de wind na zo'n 5km aansluiten bij de voorste groep. Vlak voor de laatste beklimming in de 3de grote ronde.
Op deze klim was de Colorcode ploeg gelukkig flink uitgeblust en was het tempo goed te houden. Bovenop de klim was het moment om aan te vallen. Mijn motortje was goed warm gedraaid en ik sloop mee met een aanval van Jaap de Man. Met 5 man kregen we een klein gaatje en begonnen we te draaien. Helaas ging Jaap iets verder onderuit samen met een andere renner.
We bleven nog met 3 over dus. Met zo'n 56km te gaan over glooiend terrein met harde tegenwind leek het een onmogelijke opgave. Gelukkig waren we alledrie nog redelijk fris en konden we zo'n minuut van het peloton wegrijden.
Dit bleef tot het ingaan van de laatste ronde het verschil. De ploegauto's waren inmiddels achter ons gaan rijden en hielpen ons moraal hoog te houden met aanmoedigingen.
Het gaatje werd wel steeds kleiner  en met 3 km te gaan was het nog slechts 15sec. Gelukkig waren de volgende km's met de wind in de rug en ging bij ons het tempo weer omhoog... Zou het dan gaan lukken?!?

Op de laatste hellende strook sprong een van de andere jongens weg vanaf de kop. Ik zat derde wiel en gokte erop dat de jongen voor mij zou parreren. Helaas gebeurde dat niet en kreeg de aanvaller een gaatje. Met 2km te gaan had hij gewonnen spel en reden we voor plek 2. Door nog even goed samen te werken konden we het peloton afhouden. Vanaf de kop kon ik de sprint controleren en zo de 2de plaats veiligstellen.

Mooi om zo goed samen te werken met twee andere mannen en het hele peloton op afstand te kunnen houden. Alledrie waren we tevreden met het resultaat. Ikzelf had uiteraard graag gewonnen, maar met mijn eerste podiumplaats in een weg wedstrijd ben ik meer dan tevreden in mijn eerste serieuze jaar als wegrenner. Verder werd ik 34ste in het eindklassement en 9de in het puntenklassement.
Wie weet een mooi prelude voor meer moois...


Uiteraard dank aan de ploegleiding/begeleiding en de andere renners van de ploeg voor weer een leuke week!

dinsdag 29 juli 2014

XXXI Vuelta Ciclista a Zamora

Proloog - 2,8km, 150hm
In 2 dagen waren we rap van Nederland naar Zamorra gereisd. Langzaam liep het getalletje dat de temperatuur aangaf op totdat we met een graag of 38 aankwamen bij het hotel.

De eerste dag was er een korte proloog. Na verkenning van het parcours bleek dit geen sinecure te worden. Starten bovenop in het dorpje, korte afdaling, korte klim, lange snelle technische afdaling en een enorm steile en relatief lange slotklim over beroerd wegdek. Normaal gezien zou een 28 vanachter noodzaak zijn, maar om te voorkomen dat ik te veel snelheid zou verliezen er toch maar een 25 op gelegd.
Ik zou als laatste van de ploeg starten om 20:18. Flink laat, dus veel tijd te doden. Vooral veel gedronken en een goede lange warming up gedaan. Er waren nog 2 mannen die na mij zouden starten, dus het resultaat zou snel duidelijk zijn. Tristan had de snelste tijd van ons op dat moment met 3:35.

Ik was goed weg en maakte geen foutjes in de eerste afdaling. De klim erna kon ik ook goed op tempo pakken. Daarna was een afdaling over een brede weg met goed asfalt waar de km teller tot 65.5 opliep. Hierna volgde een slecht stuk met Spaanse kasseien waar de snelheid wat terug liep.
Met een scherpe rechtse bocht stuurde je dan de slotklim op die gelijk zo’n 15 tot 18% was. Dat je jezelf zou opblazen was vanzelfsprekend, en door de extreme hitte (rond de 37C) was je mond zo droog dat het leek alsof je net een hap kaneel had genomen. Met pijn en moeite kwam ik boven met de 7de tijd op het bord die stond voor 3:25. De twee mannen na mij kwamen er niet overheen en de 7de plaats bleef dus staan!
Zeer tevreden kon ik gaan uithijgen. Het tijdsverschil is nog minimaal, dus veel effect zal dit nog niet hebben op het uiteindelijke klassement. Toch ga ik ervoor om zo hoog mogelijk te blijven staan in de komende dagen.



Etappe 1 - 137.8 km
Na een goede proloog stond ik er goed voor in het klassement, het doel was dus om dit zo te houden. Tijdens de eerste rit in lijn was het weer erg warm en waaide het hard. Ons eerste doel als ploeg was het pakken van punten voor de sprint trui met onze Canadees, David Drouin. Na 10km lag de eerste tussensprint en David slaagde erin hier 3de te worden.
Het plan was hierna gelijk een aanval in te zetten. Bart en ik demarreerden en vormden een kopgroep van zo'n 10 man.
De eerste 50km ging over glooiende wegen pal tegen de wind in. Al snel ontstonden er waaiers. Onze groep was te klein om weg te blijven tegen de harde wind en na zo'n 25km sloot een 2de groep bij ons aan. Dit zou wel de beslissende groep zijn. Met een kopgroep van 29 man reden we verder.
Halverwege de etappe stonden twee klimmetjes genoteerd. Vlak voor deze sector besloot ik echter mee te gaan in een ontsnapping met 4 anderen om zo misschien punten voor de bergtrui te kunnen pakken. Helaas werden we redelijk rap teruggepakt en begon ik buiten adem aan de eerste klim. Dit tot gevolg dat ik op beide klimmen de groep moest lossen en tussen de auto's belandde. Gelukkig kon ik elke keer weer terug komen in de afdaling.
De laatste 40 kilometers waren vlak en er werd hard gereden in de wind. Bart reed nog erg sterk maar ik zat er aardig doorheen. Aanvallen was er niet meer bij dus het was wachten op de finale. De laatste 500m zouden een steile klim bevatten met 2 scherpe bochten. Positionering was dus belangrijk. Bart en ik zaten beide goed vooraan. Door met wat risico de laatste bocht in de knallen kon ik goed opschuiven en sprinten naar een 5de plek. Bart werd 9de.
Erg mooie uitslagen en mooi om een keer zo dicht bij het podium te zitten. na deze etappe stond ik ook 5de in het GC. Al met al een succesvol dagje.



Etappe 2 - 106 km
De koninginnerit zou over een bergachtig parcours gaan en geen meter vlakke weg bevatten. De temperatuur was gelukkig eindelijk normaal met zo'n 23 graden. Het begin van de etappe werd er een strak tempo gereden maar het was goed te volgen. Een man of 11 was weggereden en had een voorsprong van rond de minuut. Geen Mollen zaten hier bij. De eerste helft van de etappe voelde ik mezelf erg goed en fris.
De scherprechter was een steile lange klim met steigingspercentages van 20%. Helaas waren de goede benen bij mij als sneeuw voor de zon verdwenen zodra we deze klim opdraaiden. Al snel moest ik de voorsten laten gaan zodra het steil werd. Hierdoor kwam ik in de afdaling met 3 andere renners in een klein groepje. Bart en Erik hadden wel kunnen volgen en zaten verder vooruit.
In de klim van zo'n 10km naar de finish sloot ik aan in een flinke groep waar Bart net uit was weggereden. Deze groep had er al soort van de brui aan gegeven en ik besloot maar gelijk verder op een eigen tempo te gaan. Niemand ging mee en zo reed ik alleen de slotklim omhoog. Ik voelde me weer een stuk beter op de goed lopende beklimming en zag Bart in de verte rijden. 5km voor de finish sloot ik bij hem aan en samen reden we naar de meet. Als 30ste en 31ste kwamen we binnen. Erik had een erg goede dag en werd knap 19de.
Helaas had ik flink tijd verloren door het zwakke moment in de etappe en was ik gezakt naar de 20ste plaats in het klassement. Mede doordat de tijdsverschillen voor deze rit nog erg klein waren. Wat teleurgesteld was ik wel, maar ik had al wel verwacht wat plaatsen kwijt te gaan raken.


Etappe 3 - 73.4 km
De ronde werd afgesloten met een korte etappe. Veel verschuivingen in het klassement zouden er niet meer komen. De eerste kilometers gingen over een grote ronde van zo'n 9km, hierna was een verbinding naar de stad Zamora waar nog 10 ronden over een mooi stadsparcours werden gedaan.
Aan de start was het nog droog maar halverwege de rit begon het hard te regenen. Dit hield niet meer op tot na de finish. De race werd goed gecontroleerd door het team van de gele trui en niemand kon wegrijden. Op het lokale parcours was het spekglad. De regen bleef en het was lastig recht te blijven. Langzaam kon ik opschuiven en uiteindelijk in de voorste groep met 15 man aansluiten.
Omdat de tijd voor de einduitslag werd stilgezet bij het oprijden van het lokale parcours gaven sommigen er de brui aan om zo geen risico's te pakken. De rest werd uit de race gehaald wanneer ze te grote achterstand opliepen.
In de laatste ronde schoof ik op tot ongeveer plek 5. Helaas kwam bij het rondgaan van een rotonde iemand bij me onderdoor waardoor ik moest uitwijken en veel plekken verloor. De aankomst lag vol met bochten en veel plaastsen konden dus niet meer goed gemaakt worden. Uiteindelijk kon ik naar een 10 plaats sprinten en schoof ik nog op naar de 19de plek in het GC.

Een erg mooie meerdaagse gehad met mooie uitslagen. Jammer van de mindere 2de etappe waarin ik het klassement verloor maar toch erg tevreden met drie keer een top 10 uitslag. Verder stond ik 8ste in het regelmatigheidsklassement.

donderdag 17 juli 2014

Vuelta a Zamorra

Proloog, 2,8km, 150hm.
In 2 dagen waren we rap van Nederland naar Zamorra gereisd. Langzaam liep het getalletje dat de temperatuur aangaf op totdat we met een graag of 38 aankwamen bij het hotel.

De eerste dag was er een korte proloog. Na verkenning van het parcours bleek dit geen sinecure te worden. Starten bovenop in het dorpje, korte afdaling, korte klim, lange snelle technische afdaling en een enorm steile en relatief lange slotklim over beroerd wegdek. Normaal gezien zou een 28 vanachter noodzaak zijn, maar om te voorkomen dat ik te veel snelheid zou verliezen er toch maar een 25 op gelegd.
Ik zou als laatste van de ploeg starten om 20:18. Flink laat, dus veel tijd te doden. Vooral veel gedronken en een goede lange warming up gedaan. Er waren nog 2 mannen die na mij zouden starten, dus het resultaat zou snel duidelijk zijn. Tristan had de snelste tijd van ons op dat moment met 3:35.

Ik was goed weg en maakte geen foutjes in de eerste afdaling. De klim erna kon ik ook goed op tempo pakken. Daarna was een afdaling over een brede weg met goed asfalt waar de km teller tot 65.5 opliep. Hierna volgde een slecht stuk met Spaanse kasseien waar de snelheid wat terug liep.
Met een scherpe rechtse bocht stuurde je dan de slotklim op die gelijk zo’n 15 tot 18% was. Dat je jezelf zou opblazen was vanzelfsprekend, en door de extreme hitte (rond de 37C) was je mond zo droog dat het leek alsof je net een hap kaneel had genomen. Met pijn en moeite kwam ik boven met de 7de tijd op het bord die stond voor 3:25. De twee mannen na mij kwamen er niet overheen en de 7de plaats bleef dus staan!
Zeer tevreden kon ik gaan uithijgen. Het tijdsverschil is nog minimaal, dus veel effect zal dit nog niet hebben op het uiteindelijke klassement. Toch ga ik ervoor om zo hoog mogelijk te blijven staan in de komende dagen.

video



maandag 30 juni 2014

NK Wielrennen en mtb wedstrijd Sittard

NK weg Oostmarsum

Na 2 weken te hebben lopen kwakkelen met een keelonsteking, antibiotica en een verkoudheid heb ik er alles aan gedaan om fit te zijn voor het NK. Afgelopen zaterdag zou gaan blijken of ik voldoende hersteld was. Op vrijdag middag om 17:00 moest eerst nog een tentamen gemaakt worden voordat ik in Delft door pa opgehaald om alvast richting Oostmarsum te rijden. Vrijdag op zaterdag sliepen we met de renners en begeleiding van DRC de Mol in een prachtig hotel vlak bij het parcours.

Optimaal uitgerust stonden we dus om 10:00 aan de start voor 180km rammelen over een glooiend parcours. Bart, Tristan en Erik hadden het parcours vrijdagmiddag nog verkend. Hun conclusie was dat het een slopende race zou worden doordat het rondje nauwelijks ergens vlak was en veel haakse bochten bevatte.

We stonden mooi vooraan en waren gelijk goed weg. Helaas zou ik niet veel verder alweer stil staan. De wedtrijd begon erg zenuwachtig en er werdt veel geduwd en getrokken. Na zo'n halve ronde werd ik in een rechtse bocht afgesneden door een renner die naar binnen stak. Vriendelijk als hij was nam hij 4 van m'n spaken uit mijn voorwiel mee. Scheelt toch weer mooi een paar grammen...

Jammer genoeg reed ik nu met een enorme slag in het wiel en was ik genoodzaakt te stoppen. De neutrale wagen van Shimano was er gelukkig snel bij en zorgde voor een nieuw voorwiel. Dit was even slikken, even dacht ik dat het al gedaan zou zijn voor mij na nog geen 10min gekoerst te hebben. De knop omzetten en door dan maar. Met een stevige achtervolging kon ik redelijk vlot weer aansluiten aan het peloton.



Precies op dat  moment ging een grote groep op het asfalt liggen bij een versmalling. Ikzelf kon rechtblijven maar er leunden wel 2 renners tegen mij aan waardoor ik niet meteen weg kon. Dusja, weer maar tussen de auto's en vol de gashendel opentrekken om zo snel mogelijk weer voorin te geraken.

Dit lukte gelukkig weer en ik kon eindelijk even rustig aan doen en wat herstellen in het peloton. 2 ronden later probeerde ik mee te gaan in een ontsnapping. Deze werd aan de voet van de finishklim teruggepakt. Op dit moment zat ik even diep, precies op het verkeerde moment. Tegen de top van de klim begonnen de demarrages. Ik zag alle favorieten naar voren schieten en probeerde uit alle macht aan te haken. Door de eerder geleverde inspanning lukte dit helaas niet en zo zat ik dus in het peloton dat achter de feiten aan reed.



Het gat schommelde rond de minuut maar werd niet meer gesloten. De kilometers begonnen aardig te wegen en pogingen om weg te rijden van het peloton werden constant geneutraliseerd door de overige Rabo renners die niet mee waren in de  kop.

In de sprint kon ik mij goed positioneren. Bart Buijk trok aan de linkerkant goed aan voor Tristan waardoor veel renners deze kant kozen. Ik zelf zat rechts en had veel ruimte om op te schuiven, al was het vol door de wind heen. De benen bleken nog goed genoeg voor een spintje en zo kon ik als 2de van het peloton over de lijn gaan achter ploeggenoot Tristan.

Toch nog een goed gevoel overgehouden aan de wedstrijd dus. Ik bleek de 4de clubrenner te zijn op de 28ste plaats. Dit gaf maar aan wat voor kwaliteit er zich in de kopgroep bevond.

Nat. mtb wedstrijd Sittard
De dag erna kon ik weer op de mountainbike stappen voor een mooie mtb wedstrijd in Sittard. Op een mooi maar erg modderig rondje moest het gaan gebeuren. Ik had een goede lange warming-up gedaan om zo te proberen de spierpijn uit de benen te fietsen.
De start was op een lange asfalt klim. Ik was als eerste weg en kon een hoog tempo houden op de klim. Zo draaide ik als eerste het parcours op. Helaas merkte ik al snel dat het weinige trainen op de mountainbike zijn tol ging eisen. Ik maakte veel te veel technische foutjes op het gladde rondje en had geen focus. Al snel werden de renners achter mij het beu en passeerden ze me. Ik kon nog aanhaken maar moest te vaak van de fiets waardoor ik tijd bleef verliezen.
Snel heb ik maar de knop omgezet en het beschouwd als een goede training. De benen waren na een uur ook niet meer super en ik voelde de vermoeidheid van de dag ervoor doorwegen. Als 9de kwam ik over de finish. Niet tevreden maar ook niet teleurgesteld. Komende week gaat de focus weer even op de mountainbike en hoop ik de goede vorm uit te buiten in Landgraaf en over 2 weken op het NK.